Tag: histamine

Caseïne en lactose intolerantie

Steeds meer mensen verwijderen melk en zuivel uit hun dieet. Het is ook één van de adviezen die ik geef als je darmklachten hebt. Dit doe ik omdat dit de makkelijkste en duidelijkste manier om te stoppen met het gebruik van A1 zuivel, of je nu caseïne allergie of lactose intolerant bent. A1 zuivel geeft nu eenmaal problemen. Ik adviseer om met zuivel te stoppen omdat je zuivel niet nodig hebt, maar ook omdat het je anders gaan duizelen betreft wat nu wel en niet mag bij het herstel van je darmen.

Om één en andere te verduidelijken heb ik alles wat ik weet uitgeschreven. Ik ben zelf geen voorstander van zuivel, maar snap wel dat als je gewend bent om zuivel te gebruiken, je wilt weten wat de alternatieven zijn zodat de dieet veranderingen niet al te groot hoeven te zijn. Ik denk dat goede zuivel op zich niet veel kwaad kan, als je alles maar in de juiste verhoudingen doet ( Ja, groenten als basis) en je weet wat je eet. 

 

Heb je een caseïne of lactose intolerantie?

Als je voedsel intolerantie hebt komt dit meestal door ontstekingen in het lichaam en kun je  moeite hebben om zuivel te verteren, dat wil niet zeggen dat je dan altijd lactose intolerant bent, een melksuiker intolerantie doordat lactose niet goed afgebroken kan worden. Het kan ook een reactie zijn op de A1 eiwitten in melk. Probeer eens de A2 melk en kijk of je daar op reageert. A1 eiwitten in melk kunnen veel klachten en ziekten veroorzaken.

 

In één liter melk zit ongeveer 35 gram eiwit. Hiervan is ca. 82% caseïne en 18% wei. De caseïne uit koemelk kun je onderverdelen in alfa-, kappa- en bèta-caseïne. Met name Beta-caseïne is wat caseïne allergie of intolerantie veroorzaakt.

Caseïne allergie of intolerantie

Bij caseïne allergie/intolerantie kun je niet tegen de eiwitten in melk. Er zijn twee soorten melkeiwitten A1 en A2, A1 is ‘the bad guy’ en is waar je last van hebt als je caseïne intolerant bent. Dit is het eiwit wat in alle reguliere zuivel zit. A2 zit in melk van Jersey, Guernsey, melk van veel Franse koeien en de koeien in India en Afrika. Het belangrijkste is te onthouden: hoe puurder het ras (dus niet doorgefokt met andere rassen zoals Holsteiner) hoe meer kans dat een koe A2 melk produceert.

De ene koe is de andere niet. Indiase koe.

In 1997 ontdekte Dr. Corran Mclachlan in Nieuw Zeeland dat A1 en A2 eiwitten anders verteerd worden en dat sommige mensen moeite hebben het A1 eiwit te verteren.

A1 eiwitten in onze zuivel komen voornamelijk van Holsteiner koeien, deze koeien zijn doorgefokt en hebben een mutatie in hun genen. Het A2 gen is gemuteerd naar A1. Omdat deze koeien zo veel melk geven is het samen met andere koeien soorten gekruist om de ultieme melkkoe te creëren. Hierdoor hebben alle melkkoeien, maar ook sommige vleeskoeien een gemuteerd bèta-caseïne A1 gen. Het A2 gen komt meer voor bij koeien die niet gekruist zijn, hun bloedlijn is nog puur, daarom hebben koeien in Jersey, Guernsey, India, Afrika en sommige koeien in Frankrijk A2 melk.

 

A1 melk en histamine vrijlating

Caseïne is casomorfine, een opiode peptide die werkt als morfine. Er zijn verschillende soorten casomorfine: 1-3, 1-4, 1-4 amide, 5, 7, 8. Van origine, toen koeien nog niet gekruist werden met de Holsteiner, hadden koeien maar één soort casomorfine. Tegenwoordig dus zijn er dus 6 en bestaan er geen 100% pure rassen meer, er is altijd wel ergens in de voorvaderen van koeien een inmenging van een ander ras te vinden. Het dichtste bij het pure ras is de Race Brune, gevolgd door de Jersey koe.

De Beta-casomorfine-7 is de casomorfine die alle problemen op gezondheidsgebied veroorzaakt, waaronder ook de vrijlating van histamine. Casomorfine-8 bevat histidine, wat in het lichaam omgezet wordt in histamine. Heb je een voedsel intolerantie of allergie dan kan het consumeren van A1 zuivel voor histamine klachten zorgen als jeuk, huiduitslag, eczeem, hooikoorts, hoofdpijn, diarree, vermoeidheid en nog veel meer. Aangezien histamine ook een ontstekingsstof is, leidt het gebruik van A1 zuivel tot ook tot ontstekingen in de darm en maakt het hele lichaam gevoelig voor ontstekingen. Als je stopt met A1 zuivel zul je merken dat je huid beter wordt, en klachten als hooikoorts en hoofdpijn minder worden.

https://www.karger.com/Article/Abstract/236106

 

A1 melk en diabetes

In 1993 onderzocht professor Bob Elliott van de Universiteit van Auckland de gezondheid van kinderen in Nieuw Zeeland die afkomstig waren van het eiland Samoa. Hij zag dat bij deze kinderen veel diabetes type-1 voorkwam. Hij geloofde dat de A1 melk dit veroorzaakte. Later vergeleek hij dit samen met Dr.Corran MCLachlan de prevalentie van diabetes en hartziekten in 20 landen waar ook veel A1 melk gedronken werd en waren er sterke verbanden. Genoeg om aan te nemen dat de Beta-casomorfine-7 de diabetes type 1 veroorzaakt.

 

Lactose intolerantie

Caseïne is melkeiwit, als je niet tegen caseïne kunt, kun je geen zuivel gebruiken. Dit is wat anders dan lactose intolerantie, lactose is melksuiker. Bij een intolerantie kan lactose niet goed afgebroken worden waardoor darmklachten ontstaan. Er is een verschil tussen lactose intolerantie en galactosemie. De laatste is een erfelijke suiker stofwisselingsziekte waarbij men het enzym mist om lactose in glucose om te zetten. Ook kan het zijn dat je het enzym lactase mist, deze breekt lactose af. Veel mensen van Aziatische en Afrikaanse afkomst missen dit enzym en kunnen geen lactose verdragen.

Bij lactose intolerantie kun je in principe zuivelproducten gebruiken waar geen lactose in zit, zoals gerijpte kaas, lactose vrije melk. Maar er zijn ook mensen die ook hier niet tegen kunnen. Als je merkt dat je wel Franse kaas maar geen Goudse kaas kunt verdragen lees dan vooral verder.

De lactose intolerantie die ontstaat tijdens je leven is vaak het gevolg van A1 melk, de eiwitten in deze melk veroorzaken ontstekingen en de ontstekingen zorgen voor voedselintoleranties. Een lactose intolerantie kan tijdelijk zijn en gaat vaak samen met ontstekingen of een lekke darm. Uit onderzoek naar A1 en A2 melk kwam uit dat mensen met lactose intolerantie A2 melk wel goed konden verdragen.

Er zijn meerdere onderzoeken waarin verbanden worden gelegd tussen A1 proteïne en neurologische aandoeningen als autisme en schizofrenie. Ook wordt een verhoogd beta- casomorfine-7 immunoreactiviteit in verband gebracht met vertraagde psychomotorische ontwikkeling bij zuigelingen. Er wordt aangetoond dat de opioïde peptiden (de beta casomorfine-7) in voeding verschillende neurale cellen beïnvloeden, waaronder genexpressie die betrokken is bij methylatie processen en epigenetische regulatie. De peptiden in A1 zuivel kunnen ontstekingen en systemische oxidatie veroorzaken.

Als je lactose intolerantie hebt is het dus aan te bevelen helemaal geen A1 zuivelproducten te gebruiken en om A2 zuivel te proberen.

https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC4818854/

 

Waarom geeft beta-casomorfine-7 problemen?

Normaal gesproken, bij een gezonde darm, kan het eiwit de darmwand niet passeren en naar de bloedstroom gaan omdat het een vrij groot molecuul is. Heb je echter een lekke darm en/of chronische ontstekingen dan kunnen deze eiwitten door de darmwand lekken. Baby’s kunnen het ook absorberen omdat hun darmwand en darmflora nog niet voltooid is en grotere moleculen door de wand kunnen dringen en zo in de bloedbaan komen. Dit is waarom baby’s vaak problemen hebben met flessenmelk en hier overheen kunnen groeien als ze ouder worden en de darmwand sterker is. Zo zijn pasgeborenen gevoeliger voor de effecten van bèta-casomorfine-7-eiwit en is zuigelingenvoeding formule A1 de slechtste keuze.

Als je gezonde darmen hebt, zul je waarschijnlijk geen last hebben van dit eiwit, het is dan toch ook belangrijk om je darmen gezond te houden en dat doe je o.a. door geen A1 zuivel te gebruiken van A1 melk.

A2 en goede kaas

In Frankrijk en Italië houden ze van tradities en wordt de voedselproductie streng gecontroleerd. Hierdoor vind je er nog veel pure producten van kleine producenten. Er zijn veel kleine kaasboeren die verschillende kazen produceren van A2 koeienmelk.  De Normande, Race Brun, Montbeliarde, Limousin en Charolais koeien geven verhoudingsgewijs meer A2 melk dan A1 (zie overzicht onderaan dit artikel). De Limousin en Charolais koeien zijn vleeskoeien en houdt men niet voor de melk, het is dan ook erg moeilijk, zo niet onmogelijk, om hier melk van te vinden. Normande koeien zijn wel melkkoeien, ze lijken een beetje op de Friese koe, wit met bruine vlekken, maar hebben een brilletje op, ze hebben gekleurde vlekken rond de ogen en de vlekken zijn grilliger van vorm, een beetje rommelig, zoals het Franse platteland. De echte Race Brun (dus niet gemengd met andere rassen, wat nog wel eens gebeurd) varieert van bruin tot crème wit.

 

 

Van de melk van deze koeien wordt kaas gemaakt. A2 melk is niet alleen gezonder betreft de soort eiwitten maar het bevat ook van nature meer vet en eiwitten. Hierdoor is het zeer geschikt om kaas van te maken. In Normandie maakt men  Camembert, Le Pont l’Évêque, Neufchâtel en Livarot, controleer wel of de kaas het AOP label (Appellation d’Origine Protégée) heeft, dan weet je zeker dat je echte Normandische kaas hebt en geen kaas gemaakt van A1 melk, vooral bij de Camembert moet je hierop letten.

Een AOP keurmerk is geen A2 garantie maar geeft aan dat de kaas op traditionele wijze is geproduceerd volgens de voorschriften van de AOP. En in Normandië betekent dit dat de kaas gemaakt is van de Normande koeien. Van andere streken weet ik niet of bepaalde kazen van een bepaalde koemelk moeten zijn gemaakt, maar veel kaasmakers in Frankrijk werken met Race Brune of Montbeliarde koeien.

Van de Race Brune, of in het Duits Braunvieh, worden veel bekende kazen gemaakt. In Zwitserland, Oostenrijk zijn dit voornamelijk rauwmelkse bergkazen en in Italië de echte Parmezaanse kaas, Mozzarella en Ricotta om er maar een paar te noemen komen. Hier vind je het overzicht met alle italiaanse kazen die gemaakt zijn van deze koeien. En hier kun je het online bestellen. Ook hier: let op het keurmerk, Italië heeft DOP en ziet er hetzelfde uit als de Franse AOP.

Er zijn echter ook koeien van Race brune die gekruist worden met Holstein en Montbeliarde koeien. En je hoopt dan altijd maar dat als je een kleine kaasboer in een dorpje aantreft deze nog raszuivere koeien heeft. Maar ik denk dat dat echt niet meer bestaat. (Ik hoop dat ik ongelijk heb.)

klik hier voor meer informatie over de rassen (franstalig)

In onderstaand overzicht zie je hoeveel procent van de  koeien per ras het A2 gen heeft. Als een boer A2 melk verkoopt zijn de koeien als het goed is getest op dit gen.  Zoals je ziet zijn er ook Holstein koeien met dit gen, maar meer dan helft heeft het dus niet. Het veiligst is melk van bruine koeien (Race Brune) of Jersey.

De meeste Franse kazen worden gemaakt van bruine koeien, Normande of Montbeliarde.

Het beste kun je in Frankrijk naar de markt gaan en vragen of de melk gemaakt is van Race Brune koeien. Al is dat geen garantie dat de koeien getest zijn op het gen en je 100% A2 melk hebt.

Ras A2A2 A1A2 A1A1 A2% Bron
Bruin 70% 28% 2% 84% Valogène
Jersey 65% 32% 3% 81% CDN
Normande 60% 32% 8% 76% Valogène
Holstein 40% 43% 17% 62% Valogène
Montbeliarde 62% Valogène

https://issuu.com/obulot/docs/brune_contact_2018_web

In ons eigen land kun  in de supermarkt Jersey melk, yoghurt en ijs kopen. Maar let op: de houdbare melk en het ijs bevatten naast A2 proteïne ook A1 bestanddelen (melkpoeder en boterconcentraat).

Afgelopen jaar werd bekend dat grote bedrijven, waaronder Nestlé zuigelingenvoeding van A2 koeien melk gaat produceren, het is nog niet bekend wanneer dit op de markt komt.

 

Wil je weten of ik je kan helpen? Bel dan op maandagochtend tussen 10 en 11 uur voor een gratis kennismakingsgesprek: 0613426644 of mail naar info@voedingsadviesrotterdam.nl

Vond je dit artikel nuttig? Deel het dan gerust.

Ik besteed veel tijd aan het schrijven van blogartikelen, dit doe ik graag, ik wil dat je goed geinformeerd wordt, ik zou niets liever doen dan voor jou schrijven. Ik verdien hier niets aan, helaas moet ik dan ook steeds meer tijd besteden aan andere (betaald) werk en daardoor kan ik minder schrijven. Wil je mij ondersteunen? Dan kan dat al vanaf eenmalig €1,00 of meer. Gewoon als teken van waardering, of omdat je meer wilt lezen van mijn hand. Jouw donatie besteed ik uiteraard aan tijd om goeie blogs te schrijven. Alvast, heel erg bedankt!

, Lisa

Naam*

E-mailadres*

Bedrag €*



Netelroos

Netelroos, urticaria en angio-oedeem zijn verschillende benamingen voor eenzelfde aandoening. Galbulten en zwellingen die ontstaan door het consumeren van voeding met histamine.

Netelroos komt veel voor, soms heel tijdelijk, soms voor perioden langer dan 6 weken. De jeukende bultjes lijken op de bultjes die door de brandnetel (Urtica) worden veroorzaakt, vandaar de naam urticaria. De reden dat je van brandnetel bultjes krijgt is de histamine in de bladeren.

Bij netelroos heb je bleke vlekken of bulten met vaak een rode rand die flink kunnen jeuken. Deze ontstaan doordat de haarvaatjes in de huid plaatselijk open zijn gaan staan doordat mestcellen in de huid opengaan als op reactie op voeding. De mestcellen laten o.a. histamine vrij. De bulten verdwijnen meestal binnen enkele uren of 24 uur , tenzij je daarna histamine blijft consumeren, dan kan het meerdere dagen duren. Als de bulten zijn verdwenen komen ze soms op andere plaatsen weer op.

Acute of chronische urticaria

Is de netelroos minder dan 6 weken aanwezig of ontstaan er alleen af en toe vlekken of bulten met weken of maanden tussenruimte dan is er sprake van acute urticaria. Duurt het langer dan 6 weken dan spreekt men van chronische urticaria.

Bij urticaria reageert het lichaam op histamine in voeding, de oorzaak hiervan is een ontregeld lichaamssysteem vaak ontstaan door stress of psychische druk of trauma.

Scheidingsconflict

In de Germaanse Geneeskunde, ontwikkeld door Dr. Hamer, worden huidproblemen gezien als een periode van genezing na een trauma of innerlijke conflicten. De periode waarin de innerlijke conflicten plaatsen vonden werd alle pijn opgeslagen, op het moment dat het trauma of conflict opgelost wordt, komt de pijn via de huid naar buiten waar het verschillende huidklachten kan veroorzaken. Dit wordt genezing genoemd omdat de huid het innerlijke gif afvoert.

Bij huidproblemen is er vaak een probleem met scheidingsconflicten. Dit kan betekenen dat mensen of situaties te dicht bij komen (je wilt je afscheiden van de persoon), of je hebt afscheid van iemand of iets moeten nemen wat je erg dierbaar was. tijdens de periode waarin je de pijn van de scheiding heb je geen huidklachten, pas zodra je beseft wat het probleem is en deze een plek probeert te geven, kunnen huidklachten ontstaan. Hierdoor ben je je vaak niet bewust wat de netelroos heeft veroorzaakt. Zodra je herstelt van de pijn ontstaat de netelroos. Je huid beschermt je voor de buitenwereld. En zal opzwellen jeuken en rood worden. Dit is dus genezing van de innerlijke pijn. Als de genezing doorzet en goed ondersteunt wordt zal netelroos verdwijnen.

Mijn begeleiding voor netelroos is het ontgiften van de lever, een histamine arm dieet en het lichaam zo goed mogelijk ondersteunen bij de heling door middel van voeding. Een schoon lichaam voorzien van voldoende voedingsstoffen kan sneller helen.

Klik op de foto voor informatie over de mindfulness cursus van Rolf.

Meer informatie over consulten

Wil je weten of ik je kan helpen? Bel dan op maandagochtend tussen 10 en 11 uur voor een gratis kennismakingsgesprek: 0613426644 of mail naar info@voedingsadviesrotterdam.nl

Vond je dit artikel nuttig? Deel het dan gerust.

Ik besteed veel tijd aan het schrijven van blogartikelen, dit doe ik graag, ik wil dat je goed geinformeerd wordt, ik zou niets liever doen dan voor jou schrijven. Ik verdien hier niets aan, helaas moet ik dan ook steeds meer tijd besteden aan andere (betaald) werk en daardoor kan ik minder schrijven. Wil je mij ondersteunen? Dan kan dat al vanaf eenmalig €1,00 of meer. Gewoon als teken van waardering, of omdat je meer wilt lezen van mijn hand. Jouw donatie besteed ik uiteraard aan tijd om goeie blogs te schrijven. Alvast, heel erg bedankt!

, Lisa

Naam*

E-mailadres*

Bedrag €*



 

PEA verlaagt ontstekingen en werkt pijnstillend

Steeds vaker krijg ik clienten waarbij de mestcellen op hol zijn geslagen. De client kan steeds minder eten en reageert heftig op voedingssupplementen en medicatie. In eerste instantie denk ik dan aan MCAS en een lever die niet goed kan ontgiften en waarschijnlijk een mutatie in HNMT-enzym.

Ik begin dan met het helen van de darmen en daarna de lever waarbij we goed letten op het vermijden van hulpstoffen in supplementen.

Bij een lichaam waarbij de mestcellen op hol zijn geslagen is er veelal sprake van een lichaam wat in een constante staat van lichte ontsteking is. De overload aan histamine in lichaam houd deze staat van ontsteking in stand. Het is dus belangrijk om zoveel mogelijk ontstekingsremmend te eten.

Schrijf je in op de nieuwsbrief

Lichaamseigen en natuurlijke stof

PEA is een lichaamseigen ontstekingsremmer en pijnstiller en in de jaren 40 ontdekten Tsjechische onderzoekers dat ontstekingen bij testpersonen die ondervoed waren afnamen als ze eieren aan hun dieet toegevoegd kregen.

Er zijn inmiddels honderden onderzoeken gedaan naar het pijnstillende en ontstekingsremmende effect van PEA. En het mooie van deze stof is dat het pijn niet maskeert maar de bron aanpakt. PEA helpt bij de regulatie van mest- en gliale cellen, waardoor het dus de immuunreactie, het vrijmaken van histamine uit mestcellen reguleert en zo helpt bij allergien en veel autoimmuunziekten. Het helpt ook om de homeostase te onderhouden, het helpt bij de vorming van myeline, beschermt neuronen door ze van elkaar te isoleren en ze van voedingsstoffen en zuurstof te voorzien.

Om de mestcellen en de ontstekingsgraad te verminderen kun je PEA gebruiken, het is te verkrijgen als supplement, maar je kunt het ook uit je voeding halen. De meeste PEA vind je in eidooiers en fenegriek.

 

Fenegriek en PEA

Naast eidooiers is fenegriek de  grootste bron van palmityolethanolamide. In India wordt fenegriek als groenten gegeten, men eet dan de bladeren. In Nederland kun je deze kopen in een toko voor Pakistaanse ingredienten,  het heet dan ‘methi’, het is een pakje van gedroogde bladeren en het wordt gebruikt als kruid in gerechten. Daarnaast is er fenegriekzaad, deze groeien in peulen waarin ongeveer 10 zaden zitten. De zaden smaken scherp en bitter, men zegt ook wel dat ze naar verbrande selderij smaken. Het is een kwestie van doseren, neem je een klein beetje fenegriek dan smaakt het een beetje nootachtig.

Je kunt ook fenegriek laten kiemen, dan eet je het in salade, of je roerbakt het, net als taugé. dit vind ik zelf de meest waardevolle en lekkerste manier om fenegriek te eten.

Als je verse bladeren vindt, of beter nog zelf kweekt, kun je deze gebruiken net als spinazie. De smaak van de kiemen en bladeren doet denken aan vanille of ahornsiroop.

 

Wat maakt fenegriek nu zo goed bij histamine intolerantie en MCAS?

Fenegriek bevat de meeste palmityolethanolamide van alle voedingsmiddelen.Daarnaast bevat het veel mineralen, vooral veel ijzer. Fenegriek wordt al duizenden jaren gebruikt in de Indiase geneeskunde.

In India worden fenegriekkiemen teten ook gebruikt om oestrogeen en de melkproductie te verhogen, of borsten groter te laten groeien. Het is een fyto-oestrogeen, een plantaardige oestrogeen.  Maar het blijkt dat fenegriek niet persé oestrogeen verhoogd, maar het ook balanceerd met progesteron. Zeker als je in de overgang zit waarbij vele vrouwen meer histamine klachten krijgen, lijkt me extra oestrogeen nu niet problematisch omdat oestrogeen en progesteron drastisch dalen.

Als je niet in de overgang bent kun je beter soja vermijden en je suikerinname verlagen om oestrogenen te verminderen. Al blijft oestrogeendominantie een probleem, ook na de overgang. Belangrijk is dan om progesteron aan te vullen, eventueel met een natuurlijke progesteroncreme. Fenegriekkiemen zou je gewoon kunnen blijven gebruiken, ook omdat 1 a 2 eetlepels kiemen per dag voldoende is.

Naast PEA bevat fenegriek nog veel meer stoffen die medicinaal worden gebruikt bij veel gezondheidsklachten. Het balanceert onder andere de bloedsuikerspiegel. Klik hier om meer over de werking van fenegriek te lezen. https://www.nutrition-and-you.com/fenugreek-seeds.html

 

Eén waarschuwing: Gebruik fenegriek niet als je zwanger bent. Het zou miskramen kunnen veroorzaken.

Daarnaast is het dan wel weer goed voor de moedermelkproductie en zou je er grotere borsten van krijgen.

Schrijf je in op de nieuwsbrief

Wil je weten of ik je kan helpen? Bel dan op maandagochtend tussen 10 en 11 uur voor een gratis kennismakingsgesprek: 0613426644 of mail naar info@voedingsadviesrotterdam.nl

Klik op de foto voor informatie over de Mindfulness cursus

Vond je dit artikel nuttig? Deel het dan gerust.

Ik besteed veel tijd aan het schrijven van blogartikelen, dit doe ik graag, ik wil dat je goed geinformeerd wordt, ik zou niets liever doen dan voor jou schrijven. Ik verdien hier niets aan, helaas moet ik dan ook steeds meer tijd besteden aan andere (betaald) werk en daardoor kan ik minder schrijven. Wil je mij ondersteunen? Dan kan dat al vanaf eenmalig €1,00 of meer. Gewoon als teken van waardering, of omdat je meer wilt lezen van mijn hand. Jouw donatie besteed ik uiteraard aan tijd om goeie blogs te schrijven. Alvast, heel erg bedankt!

, Lisa

Naam*

E-mailadres*

Bedrag €*



DPP IV enzym en gezondheidsklachten

 

Heb je last van voedselintoleranties, histamine intolerantie, depressie, angst, stress, overgewicht of diabetes type 1 of 2? En heb je toevallig ook concentratieproblemen, ADHD/ADD? Ben je gek op brood en zuivel? Of eet/drink je veel soja en spinazie? Laten we dan een kijkje nemen in de darmen. We kijken deze keer niet naar de samenstelling van darmbacterien of een lekke darm, maar naar morfine achtige stoffen die in voeding voorkomen: exorfinen.

Als al eens een lowcarb of paleodieet hebt gevolgd en je bent er in het begin flink chagerijnig van geworden, je partner klaagt dat dit dieet je niet leuker maakt, dan weet je: Je bent aan het afkicken van exorfinen. Deze morfine-achtige stoffen geven je even een goed gevoel. Sommige mensen zijn er aan verslaafd zonder dat ze het weten.  Je hebt bijvoorbeeld een dip: neemt iets met tarwe (koekje, brood, etc) en je voelt je weer even beter.

Exorfinen zitten in gluten, caseine, soja en spinazie en in sommige schimmels. Normaal gesproken worden ze in de darmenafgebroken door het DPP-IV enzym. Maar er zijn mensen waarbij dit enzym onvoldoende werkt.

Als exorfinen niet goed afgebroken worden, worden de endorfine receptoren overmatig geactiveerd, die op hun beurt de dopamine afgifte stimuleert. Hierdoor voel je je lekker. Je zou denken, niets aan de hand toch? Maar door een langdurige overmatige stimulatie wordt endorfine, dopamine, insuline en cortisol ongevoelig.

Langdurige stimulatie van endorfine & dopamine door teveel exorfinen

Receptoren endorfine, dopamine, insuline, cortisol worden ongevoelig.

Hierdoor kun je diabetes type 1 en 2, overgewicht, stress-stoornissen en bijvoorbeeld depressie en angststoornissen, restless legs ontwikkelen.

Afspraak maken

DDP-IV enzym

Men weet pas sinds 2011 dat het DPP-IV enzym de hoeveelheid endorfine in de hersenen reguleert. Deze ontdekking is een mijlpaal in de geneeskunde, aangezien endorfine (samen met insuline) de belangrijkste dopamine stimulator is in het beloningssysteem van de hersenen. Daarmee neemt het enzym een centrale plaats in het ontstaan van psychische stoornissen.

Smaakversterkers blokkeren het DPP-IV enzym erg snel . Ook vernielen ze de  endorfine-receptoren waardoor de endorfine aanmaak met 70% daalt zodat er minder dopamine vrijkomt.

Het DPP-IV enzym beschermt de endorfine receptoren tegen overbelasting door opioïden, met in het bijzonder de exorfinen uit voeding.

Diabetes, bijnieruitputting door teveel exorfinen

Exorfinen zorgen in de eerste fase voor een forse toename van endorfine, dopamine, insuline en cortisol in de cellen en neuronen. Endorfine en dopamine is fijn maar een teveel aan insuline kan je insulineresistent maken en uiteindelijk zorgen voor diabetes en bij een constante overflow van cortisol voel je je vaak onrustig, gehaast, in paniek of angstig. Tot uiteindelijke de bijnier uitgeput is en geen cortisol meer kan aanmaken en je bijnieruitputting hebt.

Depressie en DPP-IV

Volgens diverse onderzoeken hebben mensen met een depressie een verlaagde DPP-IV activiteit. Bij deze mensen stapelen de exorfinen zich op in de hersenen, waar ze de serotonine receptoren blokkeren.
Antidepressiva zijn actief op de serotonine receptoren. Dit zou kunnen verklaren waarom antidepressiva (volgens een meta-studie uitgevoerd door het FDA in 2008) over het algemeen niet beter werken dan een placebo. Antidepressiva blokkeren de werking van dopamine.

ADD/ADHD en DPP-IV

De combinatie antidepressiva en methylfenidaat die zo vaak aan mensen met ADD/ADHD wordt gegeven is dan ook contraproductief.
De meeste antidepressiva worden geactiveerd via de endorfine receptoren . Dit verklaart waarom mensen met endorfine probleem niet geholpen kunnen worden door antidepressiva. Uit een meta-studie van het FDA blijkt dat antidepressiva niet beter werken dan een placebo.

 

Doe een Exorfinentest

Wat is het DPP-IV enzym?

Het DPP-IV enzym is een multifunctionele enzymen en heeft meer dan 70 functies. Het is onder meer betrokken bij de afbraak van exorfinen, dit zijn morfineachtige eiwitten uit gluten, caseïne, soja, spinazie en micro-organismen. En het is belangrijk voor het immuunsysteem.

Het DPP-IV enzym bevindt zich in de dunne slijmlaag van de darmen. Daar verhindert het de opname van exorfinen in de bloedbaan en beschermt het de endorfine receptoren. Het endorfinesyteem heeft in de darm een ontstekingsremmende  werking. Het DPP-IV enzym helpt de microvilli mee in stand houden en is daarmee is van de belangrijkste enzymen om lekkende darm te voorkomen en te behandelen.

Onderzoek wijst uit dat bij een tekort aan DPP-IV enzym werking (bv. onder invloed van gluten) de microvilli verkleinen en lekkende darm in de hand werkt. Galactose, een genetische DPP-IV enzym stimulator doet de groei van microvilli toenemen.

Immuunsysteem en DPP-IV

De immunologische functie van het DPP-IV enzym wordt afzonderlijk aangeduid met de term CD26 enzym. Een tekort aan  CD26 activiteit is betrokken bij diverse immuun-aandoeningen en kanker. Vitamine A is een van de genetische stimulators van het CD26 enzym.

CD26 activeert de lymfocyten die prolifereren in T-cellenB-cellenNK-cellen. Deze cellen en hun bijproducten (antistoffen) spelen een centrale rol in het adaptieve of verworven immuunsysteem. Dit is het aanpassingsimmuunsysteem tegen ziekteverwerkers zoals pathogenen en eiwitten die antistof-reacties kunnen teweegbrengen (bv. de IgG en de IgE antistoffen door voeding).

Verstoringen in de werking van CD26 zijn betrokken bij diverse (auto) immuunaandoeningen. Voorbeelden zijn allergieën, astma, CVS, kanker, fibromyalgie, reumatoïde arthritis, lupus, depressie en autisme .

CD26 bindt zich op dezelfde receptoren van de lymfocyten waar zich ook exorfinenorganofosfatenstreptokinase en thiomersal binden. Dit laatste is een kwik bevattende stof die aan vaccins wordt toegediend. Volgens Vodjani ligt het vaccineren met thiomersal mee aan de oorzaak van de toename van autisme, ADD en ADHD. Deze co-receptoren worden ook bezet door stoffen die een rol spelen bij kanker, AIDS, reumatoïde artritis, lupus, multiple sclerose en andere (auto) immuunziekten.

Defecten in de werking van het CD26 enzym zou ook betrokken zijn bij de vorming van myelomonocyten. Deze cellen spelen een rol bij het ontstaan van acute en chronische myeloïde leukemie.

Het CD26 enzym heeft een sterke antivirale werking. Zo is bekend dat vrouwen met een sterke CD26 werking geen HIV-1infectie ontwikkelen na geslachtsgemeenschap met een seropositieve man.  Volgens diverse wetenschappers wordt de AIDS-epidemie mogelijk gemaakt door een verminderde functie van het DPP-IV/CD26 enzym.

Een verstoring in de werking van het CD26 enzym is betrokken bij de meeste (auto) immuunziekten . Dit doet de vraag rijzen of wel een goed idee is om medicinale DPP-IV/CD26 remmers in te zetten voor de behandeling van diabetes. Zeker nadat bekend werd dat deze geneesmiddelen de kans op kanker doen toenemen.

Er zijn onderzoeken waarbij de DPP-IV en CD26 enzym functie (in bepaalde omstandigheden) onafhankelijk van elkaar blijken te werken. Dit betekent dat iemand geen immuniteitsproblemen kan ondervinden (CD26), maar wel andere complicaties ten gevolge van een deficiënte DPP-IV enzym werking. De enige bedenking is dat dit onderzoek is gesponsord door fabrikanten van DPP-IV enzym remmers.

Allergien en DPP-IV

Als het  DPP-IV enzym niet goed werkt zorgt dit voor een toename van de eosinofiele granulocyten. Deze witte bloedcellen zijn betrokken bij de pathogenese van allergische reacties, zoals allergisch astma, rinitis en dermatitis. Toename van de eosinofiele granulocyten veroorzaken een systemische respons. Bij deze respons komen ontstekingsmediatoren   (IL-1, IL-6 en TNF-alpha) in de bloedbaan terecht die een allergische reactie opgang brengen.

Het DPP-IV enzym is een essentieel enzym voor de antigeen presentatie. Het DPP-IV enzym promoot een normale cellulaire immuun-respons en is belangrijk voor de vorming van signaalstoffen die betrokken zijn bij inflammatie en andere immunologische reacties. Uit onderzoek blijkt dat de afbraalk van TNF-alfa (tumor necrosis factor alpha) gebeurt door DPP-IVTNF-alfa is een signaalstof dat ontsteking stimuleert en betrokken is bij auto-immuunziekten en kanker. Een verminderde werking van DPP-IV heeft overproductie van TNF-alfa tot gevolg. Dit wordt in verband gebracht met een aantal immuunziekten, zoals autisme, kanker, darmontstekingen en reumatoïde artritis.

In een onderzoek van 2007 werd een verband aangetoond tussen het DPP-IV enzym en allergieën. Moeders met tijdens de borstvoeding lage DPP-IV waarden, hadden beduidend meer kans op een kind met dermatitis en allergieën.

Een deficiënte DPP-IV werking zorgt voor een toename van de eosinofiele granulocyten. Deze witte bloedcellen zijn betrokken bij de pathogenese van allergische reacties, zoals allergisch astma, rinitis en dermatitis. Toename van de eosinofiele granulocyten veroorzaken een systemische respons. Bij deze respons komen ontstekingsmediatoren (IL-1, IL-6 en TNF-alpha) in de bloedbaan terecht die een allergische reactie opgang brengen.

Het DPP-IV enzym is een essentieel enzym voor de antigeen presentatie. Het DPP-IV enzympromoot een normale cellulaire immuun-respons en is belangrijk voor de vorming van signaalstoffen die betrokken zijn bij inflammatie en andere immunologische reacties. Uit onderzoek blijkt dat de afbraalk van TNF-alfa (tumor necrosis factor alpha) gebeurt door DPP-IVTNF-alfa is een signaalstof dat inflammatie stimuleert en betrokken is bij auto-immuunziekten en kanker.. Een verminderde werking van DPP-IVheeft overproductie van TNF-alfa tot gevolg. Dit wordt in verband gebracht met een aantal immuunziekten, zoals autisme, kanker, darmontstekingen en reumatoïde artritis.

In een onderzoek van 2007 werd een verband aangetoond tussen het DPP-IV enzym en allergieën. Moeders met tijdens de borstvoeding lage DPP-IV waarden, hadden beduidend meer kans op een kind met dermatitis en allergieën R.

DPP-IV enzym remmende factoren

De werking van het DPP-IV enzym kan worden geremd door verschillende natuurlijke en chemische stoffen. Sommige van deze stoffen zoals kwik (amalgaamvullingen) kunnen de werking van het enzym jarenlang afremmen. Koemelk (en andere niet-humane melk) is niet geschikt voor de mens.

  • Niet-humane melk (bv. koemelk) bevat casomorphin-5, een exorfine uit caseïne. De afbraakproducten van casomorphin-5 blokkeren de werking van het DPP-IV enzym. Indien niet-humane melk geschikt was voor de mens, zou het nooit een enzym remmen dat meer dan 70 functies heeft. (humane melk bevat geen casomorphin-5). Bovendien is casomorphin-5 in de hersenen zowat tien maal sterker dan morfine R. Met andere woorden niet-humane melk heeft een verdovend effect dat haaks staat op het overlevingsinstinct van de oermens (jagers moeten alert zijn).

Een overzicht van de DPP-IV remmende factoren:

  • Calcium suppletie: het nemen van DPP-IV producten mag liefst niet gecombineerd worden met de extra inname van calcium.
  • Organofosfaten (insecticidenherbiciden en pesticiden)
  • Kwikverbindingen: (amalgaam, vaccins en vis)
  • Vaccins tegen baarmoederhals kanker 
  • Ezetimibe: (cholesterolverlager)
  • Statines: (cholesterolverlagers)
  • Chlorambucil (chemotherapie)
  • DPP-IV remmers: (diabetes) DPP-IV remmers verhogen de kans op psychose en andere dopamine verstoringen (bv. verslaving en gewelddadig gedrag)
  • Glucocorticoïden: (voornamelijk cortisol)
  • Superoxide: zie punt dementie en de ziekte van Parkinson
  • Cationische peptidenCaseïneexorfinen; de afbraakproducten van BCM-5 – een caseïneexorfine –  remmen de werking van het DPP-IV enzym. Met andere woorden niet-humane melk-exorfinen schakelen de werking van het DPP-IV enzym uit.
  • Dynorphin: een opioïde die de KOR receptoren van het endorfinesysteem activeert. De KOR receptoren werken als een remmer van de andere twee receptoren van het endorfinesysteem (MOR en DOR). Dynorphin wordt actief door opiaten (bv.exorfinen), het gebruik van dopamine stimulerende geneesmiddelen   (bv.Ritalin®/Rilatine®, dextro-amfetamine, Levodopa®), antipsychotica, chronische stress, roken, alcohol, bijna alle drugs en het consumeren van overwegend vette voeding. Dynorphin is een dopamine-remmer, een DPP-IV enzym remmer en een BDNF remmerBDNF beschermt de hersenen tegen neurodegeneratie, een problematiek die voorkomt bij geheugenproblemen, de ziekte van Alzheimer en Parkinson .
  • Histamine, een stof die vrijkomt bij allergische reacties. Histamine is een dynorphin-activator een stof met een sterk DPP-IV remmend effect .
  • Dopamine stimulerende medicatie (bv.Ritalin®/Rilatine® R, dextro-amfetamine R, Levodopa® R), activeren dynorphin, dat een DPP-IV remmer is R (zie dynorphin)
  • Cholecystokinine, een neurohormoon dat de galblaas stimuleert tot het afscheiden van gal. Cholecystokinine veroorzaakt een toename van dynorphin R, dat een DPP-IV remmer is(zie dynorphin). Exorfinen veroorzaken een sterke toename van cholecystokinine wat op termijn kan leiden tot het ophopen van galstenen en galblaasinfecties (helaas wordt er veel te snel overgegaan tot het operatief verwijderen van de galblaas). Gluten veroorzaakt een acht keer langzamere lediging van de galblaas door toename van cholecystokinine.
  • Chronische en belastende stress. Stress activeert het CRH hormoon, dat op zijn beurt dynorphin activeert. Dynorphin is een DPP-IV remmer. (zie dynorphin)
  • Chitosan is een natuurlijk voorkomende polysacharide met antibacteriële werking. Het wordt gebruikt in deodorants, waterverzachters, waterfilters en voor het klaren van wijn. Het is tevens een erg omstreden voedingssupplement om te vermageren (omdat het de opname van vet via de darmwand blokkeert), dat helaas mag verkocht worden…. Chitosan is een sterke DPP-IV remmer (80% verminderde activiteit van het DPP-IV gen)
  • Berberine: een vaak toegepast voedingssupplement, komt ook voor in Relora® (productnaam van een voedingssupplement met extracten van Phellodendron amurense)
  • Polyfenolen. Komen van nature voor in planten en groenten. In natuurlijke vorm zijn polyfenolen gezond. Geconcentreerde polyfenolen (extracten) gebruikt in voedingssupplementen zijn giftig omdat ze een sterke DPP-IV remmende werking hebben. Sommige van deze polyfenolen remmen het DPP-IV enzym sterker dan de DPP-IV remmende geneesmiddelen die aan diabetici worden voorgeschreven. De polyfenolen werden in dit onderzoekR ingedeeld in drie categorieën volgens hun DPP-IVremmende werking. Groep 1 (sterkste remmers): resveratrol, luteoline, apigenine, en flavonen. Groep 2 (matige remmers): naringenin, hesperetin, cyanidin-3-glucoside, kaempferol en malvidine. Groep 3 (zwakke remmers): cyanidine, quercetine en koffiezuur. Caseïne remt de werking van polyfenolenR (tot 75% en meer). Dit houdt onder meer in dat mensen die een zuivelvrij dieet volgen voedingssupplementen met polyfenolen best mijden.
  • EDTA : (een zware metalen chelator)
  • Adenosine
  • TNF-alfa en TGF-beta
  • Fosforzuur: (een smaakversterker in bijna alle frisdranken)
  • Forskolin
  • Hyperinsulinemie
  • Fluor en fluoriden
  • Antibiotica 
  • Efedrine (hoestdranken, drugs)
  • Erythrina variegata. (Indische koraalboom)
  • Galega orientalis (bloem: geitenruit)
  • Bacitracin (metaboliet van de Bacillus subtilis bacterie)
  • Mango bladeren en stengels: (Mangifera indica, alleen de bladeren en stengel)
  • Pennisetum glaucum (Gepelde parelgierst is in grote delen van Afrika het oorspronkelijke ingrediënt van couscous. In de Noord-Afrikaanse keuken wordt doorgaans tarwegries gebruikt, in deze versie is couscous eveneens in de westerse keuken bekend. Parelgierst wordt soms gebruikt bij het maken van bier)
  • Rauvolfia serpentina (een van de 50 meest gebruikte kruiden in de Chinese geneeskunde)
  • Druivenpitten: (ook in olie en druivenpitten supplementen zoals proanthenol en resveratrol).
  • Naringine: een flavonoïde, zit in grapefruit en sinaasappelschillen (commercieel sinaasappelsap uit extracten bevat schilrestanten). Naringine blokkeert niet alleen de P450-detox-enzymen (CYP3A4 en CYP1A2) maar ook het DPP-IV enzym R. In België wordt de grapefruit ook wel pompelmoes genoemd.
  • Epicatechine derivaten: antioxidanten concentraten uit groene thee, rode wijn en chocolade. Het nemen van teveel antioxidanten via supplementen is toxisch.
  • Teveel zink: (bv. door hoge doseringen in voedingssupplementen. Chlorella, tarwe en andere granen kunnen een zink-tekort veroorzaken. Magnesium versterkt de binding van de endorfine receptoren in de hersenen van ratten, terwijl zink deze magnesium interventie neutraliseert )
  • Cadmium. (roken)
  • Wei :(bv. in proteïne shakes, kan de kans op prostaatkanker verhogen)
  • Febreze: (een stofverfrisser met zinkchloride): niet inademen en best uit de buurt houden van huisdieren (risico voor overgewicht, stressovergevoeligheid,  kanker, depressie en andere psychische stoornissen bij huisdieren)
  • Syzygium cumini (jambolan, een eetbare vrucht van de mirtefamilie)
  • Extract van Oryza sativa var. glutinosa (kleefrijstR
  • Extract van Piper longum, een pepersoort die veel wordt gebruikt in de ayurvedische geneeskunde R
  • Extract van malrove (Marrubium vulgare), wordt gebruikt als natuurlijke rustgever voor lichaam en geest.
  • Alostine (frequent gebruikt geneesmiddel in Afrika)
  • Scoparia dulcis (Scoparin A)
  • Tecoma stans (bloem: gele Bignonia)
  • Vinca major (plant: grote maagdenpalm)
  • Jambolan

Apta Voedingsadvies werkt met de exorfinen test van Exendo om te bepalen of iemand een overbelasting heeft voor exorfinen en dus een niet goed werkend DPP-IV enzym.

Het is aan te raden niet op eigen houtje DPP-IV enzymen te nemen in verband met wisselwerking met andere medicatie en voeding. Ook kun je ontwenningsverschijnselen krijgen van de exorfinen overbelasting, wat gemonitord wordt door APTA voedingsadvies.

De kenmerken van ontwenning (bv. geïrriteerdheid, toename stressgevoeligheid, onrust, agitatie enz…) verschillen per persoon:

Psychische ontwenningsverschijnselen: verhoogde prikkel- en stressgevoeligheid, geïrriteerdheid, moeheid, toegenomen behoefte naar suiker
Darmflora adaptatie: bij aanvang van gebruik van een probioticum kan gasvorming, krampen en of diarree optreden. Na verloop van tijd past het lichaam zich aan en verminderen of verdwijnen deze verschijnselen.

Maak een afspraak voor begeleiding of screening

De informatie in dit artikel komt van Exendo, het http://exendo.be/dpp-iv-enzym-onderzoek-en-referenties/#Functies  Op deze website vind je nog meer informatie en alle links naar wetenschappelijke onderzoeken die betrekking hebben op dit artikel.

 

Wil je weten of ik je kan helpen? Bel dan op maandagochtend tussen 10 en 11 uur voor een gratis kennismakingsgesprek: 0613426644 of mail naar info@voedingsadviesrotterdam.nl

Vond je dit artikel nuttig? Deel het dan gerust.

Ik besteed veel tijd aan het schrijven van blogartikelen, dit doe ik graag, ik wil dat je goed geinformeerd wordt, ik zou niets liever doen dan voor jou schrijven. Ik verdien hier niets aan, helaas moet ik dan ook steeds meer tijd besteden aan andere (betaald) werk en daardoor kan ik minder schrijven. Wil je mij ondersteunen? Dan kan dat al vanaf eenmalig €1,00 of meer. Gewoon als teken van waardering, of omdat je meer wilt lezen van mijn hand. Jouw donatie besteed ik uiteraard aan tijd om goeie blogs te schrijven. Alvast, heel erg bedankt!

, Lisa

Naam*

E-mailadres*

Bedrag €*



Histamine intolerantie en de bijnieren

 

Als je lichaam teveel histamine heeft kan dit veel kapot maken. In de hersenen kan het bijvoorbeeld het aantal neurotransmitters verlagen.  Als de neurotransmitters in je hersenen niet in balans zijn, (> histamine is ook een neurotransmitter), kun je je mistig, moe en angstig voelen. Veel mensen met psychiatrische problemen hebben een te hoog histamine. En wat er nog bijkomt is dat histamine ook betrokken is bij je slaapcyclus.  Is je histamine te hoog dan is de kans groot dat je vaak wakker ligt. En dit maakt de symptomen in de hersenen alleen maar erger.

Kijk je naar de hart- en vaatstelsel dan zie je histamine ook vaatverwijdend werkt, het hart zal dan harder en sneller moeten pompen om het bloed op dezelfde snelheid rond te kunnen laten stromen. (Bij mijn laatste fietstest voor mijn hart was de verpleegkundig erg onder de indruk van mijn krachtige hartslag. Al wist ik nou niet direct of dat goed of slecht was gezien de histamine situatie, maar ja, daar wist zij niets vanaf) Doordat het hart zo hard moet werken kun je hartkloppingen, tachycardie (waarbij je hart op hol slaat) en een lage bloeddruk. De hartkloppingen kunnen nog eens versterkt worden door angst en kunnen voor paniekaanvallen zorgen.  

Een teveel aan histamine kan ook zorgen voor een verhoogde maagzuur uitscheiding en kan zorgen voor maagzweren maar ook voor een prikkelbare darm (IBS)  doordat er teveel maagzuur naar de dunne darm wordt doorgelaten.

Histamine speelt een actieve rol in allergische reacties, als je een teveel aan histamine in je lichaam hebt kun je dat vergelijken met een chronische ontsteking of een allergische reactie. Je kunt dan jeuk, een loopneus, rode ogen, uitslagen krijgen en zelfs angio-oedeem kan hierdoor veroorzaakt worden. De klachten bij een histamine reactie worden grotendeels gemoduleerd door de bijnieren.

 

Histamine en de bijnieren

Verhoogd histamine is niet goed voor de bijnieren. Histamine is een ontstekingsmolecuul. Cortisol, wat door de bijnieren aangemaakt en uitgescheiden wordt, is een ontstekingsremmende stof. Deze twee stoffen moeten dus constant met elkaar het gevecht aan gaan. Iedere keer als de histamine onnodig stijgt, worden de bijnieren belast doordat ze steeds maar weer cortisol aan moeten maken. Op een gegeven moment zijn de bijnieren moe van al het produceren en spreek je van bijnier-uitputting. Er wordt dan te weinig cortisol aangemaakt en je bent moe, heel moe, je weet niet meer wat te doen. Een burnout staat om de hoek..

Als je lichaam in een staat van ontsteking is met allerlei vage klachten maar je kunt je vinger er niet op leggen, zul je in eerste instantie niet doorhebben dat je vermoeidheid door histamine komt. Door ontstekingen hebben veel mensen pijn die zich uit kan breiden over heel het lichaam, vooral in de spieren en gewrichten.

Fybromyalgie is hier een goed voorbeeld van. De pijn komt en gaat en er lijkt geen patroon in te zitten. Na een bloedtest krijg je de mededeling dat je bloed normaal is en dat er geen aantoonbare tekenen zijn voor een auto-immuunziekte. Pijnmedicatie wordt ook zelden voorgeschreven, “want je klachten zijn niet zo ernstig..”.

Je kunt onder in je rug en in de nierstreek pijn hebben, maar onderzoek wijst niets uit. Testen op blaasontsteking geeft ook een negatief resultaat. Hartfilmpjes, niets aan de hand hoor. CTscan van de onderbuik: niks aan de hand.

Als je bijnieren overbelast zijn kun je een doffe pijn of een gevoel van warmte voelen in het streek bij de bijnieren, en de pijn/hitte wordt erger bij stress, oververmoeidheid, of als je bepaald voedsel eet. Er is geen specifiek punt wat gevoelig is als je er op drukt. Heb je deze klachten dan wordt je waarschijnlijk verteld dat het allemaal psychosomatisch is. (ik hoor dat helaas nogal vaak in mijn praktijk..)

Heb je een bijnieruitputting dan is de kans groot dat je door het verhoogde histamine voedselintoleranties hebt  of hooikoorts. Heb je een lichte bijnieruitputting dan kunnen je klachten met de tijd steeds sterker worden, de bijnieren zullen dan minder hormonen produceren omdat ze geen seintje van buitenaf krijgen dat dit nodig is. De communicatie is verstoord. Er is dan o.a. te weinig cortisol om de ontstekingen die histamine veroorzaakt tegen te werken waardoor de situatie steeds verergerd.

Wil je de histamine in je lichaam verlagen en de reacties verminderen dan zijn vijf dingen van belang:

  1. Histamine verlagen met voeding
  2. Onstekingsremmende voeding nuttigen:  verbeter de verhouding omega-3 en omega-6 vetzuren
  3. De bijnieren tot rust (letterlijk rust!) brengen zodat cortisol weer aangemaakt kan worden
  4. De darmen helen zodat er voldoende diamine oxidase aangemaakt kan worden wat histamine afbreekt
  5. De leverfunctie verbeteren zodat ook deze histamine voldoende af kan breken

 

 

Wil je weten of ik je kan helpen? Bel dan op maandagochtend tussen 10 en 11 uur voor een gratis kennismakingsgesprek: 0613426644 of mail naar info@voedingsadviesrotterdam.nl

Vond je dit artikel nuttig? Deel het dan gerust.

Ik besteed veel tijd aan het schrijven van blogartikelen, dit doe ik graag, ik wil dat je goed geinformeerd wordt, ik zou niets liever doen dan voor jou schrijven. Ik verdien hier niets aan, helaas moet ik dan ook steeds meer tijd besteden aan andere (betaald) werk en daardoor kan ik minder schrijven. Wil je mij ondersteunen? Dan kan dat al vanaf eenmalig €1,00 of meer. Gewoon als teken van waardering, of omdat je meer wilt lezen van mijn hand. Jouw donatie besteed ik uiteraard aan tijd om goeie blogs te schrijven. Alvast, heel erg bedankt!

, Lisa

Naam*

E-mailadres*

Bedrag €*



 

Maagzuur-histamine connectie:  https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/1355465

Vers vlees, minder histamine

Wist je dat de hoeveelheid histamine in voeding per land varieert? De hoeveelheid is afhankelijk van de landbouwgrond, welke pesticiden er gebruikt zijn, het klimaat, het transport, hoe rijp de groenten/fruit waren toen ze geplukt werden, hoe lang het in het schap van de supermarkt staat, of het vervuild is met bacteriën.

De verschillen zijn voornamelijk groot bij vlees. Dit komt doordat bacteriën histamine en andere aminen vrijlaten terwijl het vlees ontbindt. Het invriezen, ontdooien en opnieuw invriezen, wat voornamelijk gebeurd in de cyclus van boer naar supermarkt zorgt voor hoge histamine gehaltes in de voeding. Bij vis is het goed te weten hoe de vis is gevangen, hoe het is behandeld, is het meteen aan boord ingevroren en is het daarna nog ontdooid geweest door transport?

Rundvlees wordt meestal twee weken opgehangen in koelcellen om te rijpen, hierdoor wordt het vlees zachter. Dit betekent echter ook een hoog histamine gehalte. Sommige slachtmethoden, zoals Halal slachten, waar het vlees niet opgehangen wordt om te rijpen, zijn verser en deze kunnen dus minder histamine bevatten.

Officieel is vlees gerijpt, of dry-aged als het ouder is dan 7 dagen. Dus als je bij de slager komt kan het best zijn dat het vlees bijna 7 dagen oud is. Rond 6 dagen begint het collageen in vlees af te breken, dit geeft histamineklachten.

gerijpt-vlees

Vers vlees herken je aan de kleur. Hoe lichter rood, hoe verser het vlees.

Als je histamine intolerantie hebt is het dus beter om Halalvlees te nuttigen dan vlees van een reguliere slager die, heel lekker maar ja, niet voor jou, het vlees heeft laten rijpen. Vraag in ieder geval aan je slager of het vlees gerijpt is of niet. Hoe korter hoe beter.  Tegenwoordig kun je ook biologisch Halalvlees kopen.

CBD olie bij histamineintolerantie

Sinds twee maanden heb ik cannabis olie in huis en gebruik ik het tijdens mijn hormonale dagen waarop ik vatbaar ben voor migraine. Bij mij ontstaat er migraine bij de ovulatie en menstruatie, als mijn oestrogeen daalt en de serotonine het niet op kan vangen. Doordat ik ook histamine intolerantie heb is mijn emmer, op de dagen dat mijn hormoonspiegel ineens zo daalt, heel snel vol. Vaak heb ik dan migraine, er zijn ook ovulaties en menstruaties waar ik geen migraine heb, dan heb ik me keurig aan mijn dieet gehouden. Iedere dag mijn supplementen genomen, iedere ochtend mijn vers groentesap met gember en toegevoegde chlorella en spirulina, geen gluten, veel groenten en geen suiker. Maar eerlijk gezegd ben ik de laatste twee jaar een beetje aan het schipperen, de ene maand lukt het me om me aan mijn dieet te houden, de andere keer laat ik me gaan. En sinds ik weer een paar dagen per week in de keuken werk van een restaurant, laat ik me vaker gaan dan ik zou willen. Want ja, dingen moeten ook geproefd worden..

cannabis-indica-blad-400x400

Dus als ik dan ovuleer en ik voel mijn hoofd gaan prikkelen, neem ik wat druppels olie. Van deze olie wordt je niet high want er zit geen THC in, dit is de stof die je high maakt, het is enkel de olie van cannabis: CBD. Een medicinale olie. Ik neem dan een paar keer per dag druppels en vaak helpt dit voldoende om een aanval te verdrijven. Neem ik het echter te laat dan kan ik het wel vergeten.

Ik heb lang getwijfeld of ik deze kennis met jullie wilde delen omdat ik vind dat je met de juiste voeding en leefstijl je gezondheid zo kunt verbeteren dat klachten verdwijnen, bij mij dus de migraine. En ik zou niet het goede voorbeeld geven als ik zeg: “Weet je, laat maar zitten al die dieet-aanpassingen, al dat bewegen, de meditatie, neem gewoon wat CBD olie.”

Zo is het dus niet. Ik eet over het algemeen paleo en drink mijn sapjes, maar op de momenten dat de stress te hoog is. Bijvoorbeeld als ik ovuleer en ook een kookworkshop geef en nog andere dingen aan mijn hoofd heb, dan is de kans groot dat mijn histamine emmer vet overloopt. Voor zulke momenten ben ik blij dat ik dan de olie heb, al word ik er wel wat suf van. Ik ben dan echt helemaal niets gewend, drink zelfs geen koffie.

De reden dat ik het nu toch met jullie over CBD olie wil hebben is door het artikel van Yasmina Ykelenstam, zij plaatste onlangs een artikel waarin zij haarfijn uitlegde hoe CBD olie werkt bij histamine intolerantie. Ik wist dat het bij mij hielp, al is het niet altijd, maar nu ik weet hoe het precies werkt in je lichaam bij histamine intolerantie wil ik jullie niet onthouden.

Cannabinoïden schijnen allergieën en huidziekten als uitslag en eczeem onder controle te kunnen houden. Het stimuleert de cannabinoid receptor (CB1) in je hersenen, hierdoor worden de mestcellen minder actief.

Er is een onderzoek gedaan bij cavia’s waar de cavia’s rauw eiwit te eten kregen, dit is een mestcel trigger en histamine vrijmaker. Door het geven van cannabis, werd voorkomen dat mestceldegranulatie plaatsvond en kwam er geen histamine ontstekingsreactie in de bloedbaan. Het onnodig vrijkomen van mestcellen gebeurt niet alleen bij histamine intolerantie, maar ook bij astma, artritis, prikkelbare darm syndroom (PDS) en andere ontstekingsziekten.

Let wel op: cannabis, een wietplant is een plant met pollen, als je hooikoorts hebt of een pollenallergie dan kan het zijn dat je wietolie niet kunt verdragen.

Overleg altijd eerst met je huisarts als je iets nieuws wilt proberen.

Biogene aminen

Biogene aminen zijn stoffen die door de cellen van levende organismen aangemaakt worden. Biogene aminen zijn verbindingen in de voeding die bij mensen o.a. overgevoeligheidsreacties teweeg kunnen brengen, maar ook ons gedrag beïnvloeden. De klachten lijken op voedselallergieën, maar zijn dit niet. Bij biogene aminen speelt het immuunsysteem namelijk geen rol. Het zijn stikstofverbindingen die in de omzetting door micro-organismen in planten, dieren en mensen gevormd worden.

Sommige biogene aminen hebben functies die vergelijkbaar zijn met die van hormonen, anderen spelen een rol bij het functioneren van het zenuwstelsel, de darmmotoriek, het reguleren van de lichaamstemperatuur, het slaap­ritme en de activiteit van de hersenen.

Belangrijke biogene aminen zijn: adrenali­ne, dopamine, fenylethylamine, histamine, noradrena­line, putrescine, serotonine, tryptamine en tyramine.

Biogene aminen komen in veel voedingsmiddelen voor en worden gedurende de verwerking, de rijping (gis­ting, fermentatie) en de opslag (bederf) gevormd. Als het voedingsmiddel veel eiwitten bevat, zoals vis, kunnen er grote hoeveelheden biogene aminen worden gevormd.
Biogene aminen in voedingsmiddelen vormen normaal gesproken geen risico voor de mens, omdat het lichaam deze verbindingen zelf kan aanmaken en afbreken en zodoende kan compenseren voor van buitenaf aange­voerde biogene aminen. Bij de opname van grotere hoeveelheden of bij overgevoeligheid is dit mechanisme verstoord waardoor dan klachten kunnen ontstaan.

De klachten die kunnen ontstaan worden in de medische wereld pseudo-allergieën of PAR’s genoemd. Bij de pseudo-allergieën treedt een overgevoeligheidsreactie op voor biogene aminen, bijvoorbeeld voor histamine uit bepaalde voedingsmiddelen. Het lichaam raakt door de opname van deze verbindingen uit balans, waardoor het juist nog meer histamine gaat (vrij)maken. Hierdoor kunnen de klachten optreden zoals migraine, netelroos, astma of vochtophoping.
Histamine-voorraden liggen in het lichaam opgeslagen in de mestcellen. Bij bepaalde mensen met een erfelijke aanleg voor een allergie zijn deze mestcellen veel minder stabiel dan normaal, waardoor ze te snel histamine vrijmaken. Dit kan bijvoorbeeld al gebeuren door koude of warmte.

VRAAG EEN CONSULT AAN

De instabiliteit van de mestcellen wordt door zg. histamine-liberatoren beïnvloed. Deze verbindingen zitten vaak gewoon in onze voeding.
Enzymen zorgen in het lichaam voor de afbraak van biogene aminen. Grote hoeveelheden biogene aminen kunnen deze enzymen echter niet aan, omdat ze vrijwel con­stant door bv. alcohol en nicotine, maar ook de aanwezigheid van biogene aminen zelf en medicijnen in hun werking geremd worden.

Klachten ontstaan wanneer het gehalte aan biogene aminen te hoog wordt. Ook is duidelijk dat drinken en roken de klachten doen toenemen, omdat dit de enzymen remt die de biogene aminen afbreken. Ook bepaalde medicijnen remmen de afbraak van bio­gene aminen doordat zij de werking van de enzymen mono- en diamine-oxadase volledig remmen. Daardoor worden de aminen in het maag-darmkanaal niet afgebroken met als gevolg dat ze in het lichaam terechtkomen. Ook in het lichaam worden ze nauwelijks afgebroken waardoor ze zich ophopen en klachten veroorzaken. De opname uit de voeding hoeft dan maar gering te zijn om klachten te veroorzaken.

Bij sommige mensen komt het voor dat genoemde enzymen door een genetisch defect ontbreken in het maag-darmkanaal of nauwelijks werkzaam zijn. Deze mensen kunnen maar weinig biogene aminen verdra­gen.

Biogene aminen in voeding

  • Adrenaline: druiven en ananas
  • Dopamine: bananen (8 mg/kg), avocado’s (4-5 mg/kg), druiven en ananas (1-2 mg/kg)
  • Fenylethylamine: cacao, chocolade, bepaalde kaas­soorten, worstsoorten, kip, vis, (bittere) amandelen en amandelolie
  • Histamine: alcoholhoudende dranken, bonbons e.d, ananas, aardbeien, kippe-eiwit, granen, tomaten, papaya, varkensvlees, vis, schaaldieren, kreeft, krab, noten, amandelen, pinda’s.
    Kruiden: basilicum, cayennepeper, dragon, eucalyptusolie, galanga (laos), gember, kaneel, foelie, kerrie, koriander, kruidnagelen (speculaas-, koek- en worstkruiden), lavas, majoraan, nootmuskaat, pa­prika, peterselie, sassefras (kauwgom, tandpasta, thee), selderij, knolselderij, tijm, venkel. Hulpstoffenadditieven zoals benzoëzuur:
    Verontreinigingen/contaminanten zoals nitraat.
  • Noradrenaline: bananen (2 mg/kg), druiven, ananas (1-2 mg/kg), sinaasappels en rode pruimen.

  • Putrescine: komkommer, courgette en augurk.

  • Serotonine: Ananas, walnoten en bananen.

  • Tryptamine:(oude) kaas en vleeswaren.

  • Tyramine komt vooral voor in oude kaas, vleeswaren, vis en groente.

Denk je dat je last hebt van biogene aminen? Neem dan eens een kijkje op de zuster website Histamine-Intolerantie.nl voor meer informatie of boek een consult.

 

SCHRIJF JE IN VOOR DE NIEUWSBRIEF

Bron

De eerste tien dagen GAPS

Al jaren eet ik low carb/Paleo maar de  afgelopen anderhalf jaar, nadat ik een burnout had gehad en weer terug aan het werk ging en ik in eerste instantie geen eten meer wilde maken, wilde het me niet lukken om me aan het Paleo principe te houden. Door mijn burnout had ik veel behoefte aan koolhydraten (lees: serotonineboost) en at ik zo langzaam aan steeds meer brood, totdat ik merkte dat ik dagelijks ontbeet met brood. En ik ’s avonds op de bank drie of vier koekjes at. Op zich niet alarmerend, maar voor mij weet ik dat het niet goed valt en ik me er uiteindelijk niet beter op voel. Laat staan mijn liefje die zich naast mij op de bank nestelt terwijl mijn darmen borrelen door die rottige koekjes, haha. Ik wist beter en ik moest beter, dus ik deed uiteindelijk beter..

Na al die jaren Paleo te hebben gegeten, waarna de dip volgde, ben ik nu eindelijk voor het eerst volledig het GAPS dieet gaan proberen. Ik heb de eerste tien dagen intro achter de rug en eet nu, naast veel gekookte groenten en kip en bottenbouilon, weer meer gebakken producten. Zonder zuivel, zonder suiker, zonder granen. De reden dat ik nu toch met GAPS aan de slag ben is, dat ik denk dat dit mijn darmen beter reset dan als ik het Paleodieet zou volgen. De introductie weken zijn het belangrijkste stuk van de verandering en heling. Ik wil mijn darmen en lichaam resetten om de histamine gevoeligheid te verminderen. Nu is het in eerste instantie tegenstrijdig dat ik dit met het GAPS dieet wil doen omdat hier veel gefermenteerde producten in gebruikt worden. Maar ik heb het zuurkoolsap en homemade yoghurt vervangen door probiotica die verdragen wordt door mensen met histamineintolerantie. Door veel bottenbouillon en gelatine te consumeren en goed te letten op alles wat een histaminereactie geeft, hoop ik alle prikkels beter te kunnen verwerken.

Maar nu dient zich het volgende probleem aan: Ik heb het idee dat ik veel gevoeliger reageer op histamine in voeding. De eerste week leek het wel of alles een reactie gaf. Een bouillon die net iets langer dan 2 uur had getrokken gaf meer slijm, en als ik de bouillon uit de vriezer haalde om het ’s middags te gebruiken, werd het erger, ieder uur telde. Ik had ook in een latere fase een runderstoofpot gemaakt met kaneel en gember. Maar daar kreeg ik meteen jeuk in mijn oren en gehemelte van. Ik vroeg me af of ik nu meer reageerde en gevoeliger was dan voorheen of dat ik veel meer registreerde doordat ik me er zo bewust van was.

Ik denk beide, want ik kan me niet herinneren dat ik reageerde op kaneel, of peper. Voor zover ik wist waren chocolade, frambozen, gerookte vis en oude kaas triggers. Maar nu leek het of ik ook andere verwarmende kruiden erbij waren gekomen.

Ik ging googelen en kwam bij mygutsy.com, waarin Caroline van de blog ook vertelde dat ze gevoeliger was geworden. Gelukkig ben ik lang niet zo gevoelig als zij, maar waar ik nu mee zit is dat ik niet meer zo veel durf te eten. En dat is op zich goed. Voorheen at ik redelijk wat, ik hield wel rekening met histamine rijke voeding, weinig suikers, weinig gluten, geen zuivel, wel probiotica. En ik had, sinds mijn 42ste en de overgang zich voorzichtig aandiende, standaard twee keer per maand migraine bij de hormoonschommelingen en daarnaast ook nog als ik iets verkeerds had gegeten.

Nu herken ik de werking van ieder product. En blijkt mijn lijst van producten waar ik gevoelig voor ben veel groter te zijn dan ik dacht. Ik denk dat je met een eliminatiedieet, (wat de introfase van het GAPS dieet wel is,  je voegt langzaamaan steeds meer voeding toe en kijkt hoe je lichaam er op reageert), heel zinnig is. Je leert meer van je lichaam.

Ik heb de introductie fases in 10 dagen doorlopen, het kortste wat mogelijk is, je kunt naar een volgende fase als je geen diarrree hebt. Ik heb helemaal geen diaree gehad en ging juist prima naar de w.c. Mijn lichaam was zichtbaar superblij dat ik weer back on track was! Want de afgelopen 1,5 jaar was mijn ontlasting een beetje pruttig. Niet het voorbeeld van goede smaak zeg maar. Tijdens de eerste dagen was de ontlasting heel donker van kleur. Ik had hoofdpijn en kreeg uiteindelijk migraine. Alle gifstoffen kwamen eruit. Joehee! Nu is mijn ontlasting nog steeds donkerder dan voorheen en ziet het er goed uit en het stinkt ook haast niet. Dus ik vloog door de dagen heen. Steeds een stapje verder. Maar ik waag me voorlopig niet aan gefermenteerde producten, want van het idee alleen als gaan mijn oren jeuken.

Wat ik in de intro-dagen at:

  • Bouillon van kip of rund met wortel, bloemkool, prei, pompoen en/of courgette.
  • Zacht gebakken kip met dezelfde groenten en wat kruiden als basilicum, peterselie, dille, koriander, alles vers.
  • Omelet met dezelfde groenten.
  • Runderstoofvlees, klein beetje, bij een teveel werd het te zwaar verteerbaar en voelde ik mijn hoofd prikken.
  • In de middag een appel, of twee vijgen (dat is niet de bedoeling, maar ik hunkerde naar iets knapperigs en rauws!)

Reacties: Ik kreeg meer slijm, loopneus, jeuk in mijn oren bij:

  • Dragon, kaneel, peper.
  • Te veel vlees
  • van het stukje cake wat ik gesnoept had (foei!, eigen schuld, dikke bult!)

Na de introdagen was ik blij dat ik de Full GAPS kon gaan doen en ik bijna weer kon eten zoals ik vroeger gewend was, met dat verschil dat ik nu veel meer gekookte groenten eet en zacht gebakken groenten. Ik ben nog niet aan rauwe groenten begonnen. En beperk mijn dieet tot toegestane histaminearme producten en geen nachtschaden.

Naast de voeding neem ik probiotica, quercetine, vitamine C, omega 3, vitamine D en borage-olie.