Hoe vet verbannen werd door de suikerlobby

Een jaar voordat ik geboren werd, in 1968, is vet tot Mr. Evil verklaard. Terwijl men zich in de jaren ’50 zorgen over suiker (sucrose) als veroorzaker van coronaire hartziekten. 

Dat vet als slecht voor de gezondheid werd verklaard en niet suiker komt doordat het onderzoek, uitgevoerd door wetenschappers van Harvard, naar coronaire hartziekten door het Sugar Research Foundation (SRF) werd gesponsoord, ofwel de suikerindustrie. De resultaat van dit onderzoek werd in 1967 gepubliceerd in New England Journal of Medicine, waarbij uiteraard niet werd vermeld dat het onderzoek betaald werd en in opdacht werd gedaan voor de SRF.

In het onderzoek werd gesuggereerd dat voorgaande onderzoeken naar de invloed van suiker op de gezondheid, niet goed uitgevoerd waren en dat het weglaten van vet de beste manier was om coronaire hartziekten te voorkomen.

De SRF zag namelijk al in 1954 een grote groeimogelijkheid als men minder vet zou moeten eten voor de gezondheid, hoe minder vet je gebruikt, hoe groter de behoefte aan suiker. En zo zou de suikerindustrie gigantisch kunnen groeien. Per persoon zou er 1/3 meer suiker worden geconsumeerd. Wat dus ook is gebeurd.

Toen in de jaren 60 echter onderzoeken naar buiten kwamen waarbij vooral suiker, los van de koolhydraten in het algemeen, slecht was voor hart- en vaatziekten. Betaalde de SRF een flinke som geld aan de onderzoekers om de uitkomst van het onderzoek te manipuleren. Het onderzoek duurde erg lang omdat er steeds meer onderzoeken naar buiten kwamen die sucrose(suiker) aanwezen als grootste gevaar. Maar in 1967 kwam dan eindelijk het onderzoek naar buiten.

Om suiker een minimale rol in hart- en vaatziekten te geven werden veel epidemiologische onderzoeken van suikerconsumptie- waarbij gekeken wordt naar patronen in gezondheid en ziekte- weggelaten omdat deze teveel mogelijke factoren zouden bevatten en de uitkomst van het onderzoek zouden dwarsbomen. Ook experimentele onderzoeken werden buiten beschouwing gelaten omdat deze niet een reeel beeld zouden geven op het echte leven.

Zo werd bijvoorbeeld een onderzoek waarbij mensen minder suiker en meer groenten aten weggelaten omdat een verandering in dieet niet haalbaar zou zijn. (dit klinkt als een erg bekend argument van ons huidige Voedingscentrum in Nederland)

Bij een ander onderzoek, waarbij ratten een vet-arm en suikerrijk dieet kregen werd verworpen omdat “zulke dieten zelden door mensen worden geconsumeerd.”

Vervolgens werden alle onderzoeken die wezen op de gevaren van vet extra aangevoerd. De huidige SRF reageerde op de onderzoeken naar de invloed van de suikerlobby dat ze moeilijk commentaar konden geven op gebeurtenissen die zo lang geleden hebben plaatsgevonden.

Echter vinden vandaag de dag nog steeds onderzoeken plaats in opdracht van de suikerindustrie. Coca-Cola sponsorde een onderzoek waarbij moest uitwijzen dat suikerdranken geen invloed hebben op obesitas en een grote snoep fabrikant betaalde en beinvloedde onderzoek waarbij de uitkomst was dat kinderen die snoep eten een gezonder lichaamsgewicht hebben dan kinderen die dat niet doen.

Dat suiker de grootste veroorzaker van ziekte is, mag ondertussen duidelijk zijn. Het wil niet zeggen dat je je helemaal vol kunt eten met vet. Want ook dat levert problemen op, vooral plantaardige olien zijn gevaarlijk omdat deze niet goed verwerkt kunnen worden omdat veel mensen een tekort hebben aan voedingsstoffen (vitaminen en mineralen) en we er bovendien veel te veel van binnen krijgen.

Lees ook: Boter en je cholesterol

 

Bronnen: National Public RadioAPNewsJamaNetwork

 

 

Is autisme het gevolg van een tekort aan één darmbacterie?

De afwezigheid van één specifiek soort van darmbacteriën veroorzaakt sociale tekorten bij onderzochte muizen, dit publiceerden onderzoekers van de Baylor College of Medicine in het tijdschrift Cell. Door deze soorten bacteriën terug te plaatsen in de muizen herstelde het afwijkend gedrag wat doet denken aan de symptomen van autisme spectrum stoornissen (ASS) bij de mens. De onderzoekers zijn nu op zoek naar de effecten van probiotica op neurologische aandoeningen.

Senior auteur Dr Mauro Costa-Mattioli, universitair hoofddocent van de neurowetenschappen aan de Baylor: “Of het effectief bij de mens zou zijn, weten we nog niet, maar het is een uiterst spannend om de werking van de hersenen te beinvloeden met de werking  van de darm.”

 

Obesitas als risico voor neurologische aandoeningen

De inspiratie voor het onderzoek is afkomstig uit epidemiologische studies die aangetoond hebben dat obesitas bij zwangere vrouwen het risico op het ontwikkelen van neurologische aandoeningen bij hun kinderen, waaronder ASS zou kunnen toenemen. Bovendien hebben sommige mensen met ASS ook terugkerende gastro-intestinale problemen. Het onderzoek laat zien hoe een dieet de darm microbioom kan beïnvloeden en hoe darmbacterien  de hersenen kan veranderen. Costa-Mattioli en zijn co-auteurs vermoeden dat er een verbinding kan zijn.

 

Hoe is het onderzoek uitgevoerd?

Om te beginnen, voedden de onderzoekers ongeveer 60 vrouwelijke muizen een vetrijk dieet dat de ruwe equivalent van steevast en meerdere malen per dag eten van fastfood was. Ze fokten met de muizen en wachtten tot zij jongen kregen. De nakomelingen bleven drie weken bij hun moeder en werden vervolgens werden gespeend op een normaal dieet. Na een maand toonde dit nageslacht gedrag waarbij ze minder tijd contact hadden met andere muizen en geen interacties initiëerden.

“Eerst wilden we zien of er een verschil was in de microbiomen tussen de nakomelingen van de moedermuizen die op een normaal dieet waren versus die van de moeders gevoed op een vetrijk dieet. Dus, gebruikten we “16S ribosomaal RNA gen sequencing” om de bacteriële samenstelling te bepalen van hun darm. We vonden een duidelijk verschil in de microbioom van de twee moeder dieetgroepen “, zegt eerste auteur Shelly Buffington, een postdoctorale medemens in Costa-Mattioli’s lab. “De sequencing data was zo consequent dat door te kijken naar de microbioom van een muis we kunnen voorspellen of zijn gedrag zou worden aangetast.”

Buffington testte vervolgens of de specifieke verschillen in de microbiome de oorzakelijke factoren waren die ten grondslag liggen aan de sociale beperkingen van kinderen van moeders gevoed met een vetrijk dieet. Omdat muizen elkaars ontlasting eten, zetten ze de dieren bij elkaar, zodat ze microbiota zich zou verspreiden bij hun lotgenoten. Wanneer sociaal verminderde drie weken oude muizen moeders op een vetrijk dieet werden gecombineerd met normale muizen, werd een volledig herstel van de darm microbioom en een gelijktijdige verbetering in het gedrag waargenomen binnen vier weken. De onderzoekers concludeerden dat een of meer heilzame bacteriesoorten belangrijk kan zijn voor normaal sociaal gedrag. Fecal-transplantatie experimenten in muizen zonder microbiota (kiemvrije muizen) gaven een  causal bewijs dat een onevenwichtige microbiële ecologie in de muizen van moeders op een vetrijk dieet verantwoordelijk is voor hun sociale tekorten.

De bacterie die sociaal gedrag beinvloed

De onderzoekers wilden vervolgens weten welk specifieke bacterië soorten zorgen voor het sociale gedrag. Het bleek dat de Lactobacillus reuteri, die meer dan negen maal in de microbiome muizen moeders voorkwam, bij het vetrijke dieet was verminderd.

“We kweekten een stam van L. reuteri, oorspronkelijk geïsoleerd uit menselijke moedermelk, en introduceerde hem in het water van de nakomelingen van het vetrijkedieet moeders. We zagen dat de behandeling met deze enkele bacteriële stam het mogelijk was om hun sociale gedrag te redden”, zegt Buffington . Andere autisme-gerelateerd gedrag, zoals angst, herstelde niet door de reconstitutie van de bacteriën. Interessant is dat de auteurs ondervonden dat L. reuteri ook de productie bevorderde  van de “hechting hormoon ‘oxytocine’, die zoals bekend een belangrijke rol in speelt bij sociaal gedrag is geassocieerd wordt bij mensen met autisme.

De onderzoekers keken ook of de beloning circuits bij het sociaal slechtzienden muizen disfunctioneel was. “Wij zagen dat, in reactie op een sociale interactie, er een gebrek was aan synaptische versterking in een belangrijke beloningsgebied van de hersenen die kunnen worden gezien bij de normale controle muizen”, zegt Costa-Mattioli. “Toen we de bacteriën terugzetten in de darmen van de nakomelingen van de moeders van het vetrijke dieet, konden we ook de veranderingen in de synaptische functie herstellen in het beloningscircuit.”

De onderzoekers menen dat hun werk, dat een menselijke bacteriële soort gebruikt om het oxytocine-peil te bevorderen en sociale gedragsgebreken bij deficiënte muizen te verbeteren, kan worden onderzocht als een probioticum interventie voor de behandeling van neurologische stoornissen bij mensen. “Dit is waar de wetenschap ons onverwacht leidt. We zouden kunnen zien of we deze benadering vrij snel kunnen ontwikkelen, niet alleen voor de behandeling van mensne met ASS, maar ook voor andere neurologische aandoeningen; hoe dan ook, dit is mijn onderbuikgevoel”, zegt Costa-Mattioli.

Bron: http://www.neuroscientistnews.com/research-news/single-species-gut-bacteria-can-reverse-autism-related-social-behavior-mice

Baylor College of Medicine Original repoting door: Graciela Gutierrez

 

Culinaire kookschool voor geneeskundestudenten

Ja! Het is echt waar, er is vooruitgang en ik vind dit geweldiggoed nieuws. Normaal blog ik niet over nieuwsitems, maar dit vind ik zo’n positieve stap voorwaarts dat ik daar graag aandacht aan geef.

Als je naar je huisarts gaat krijg jij dan tips over gezonde voeding? Meestal niet. De kennis van de gemiddelde huisarts gaat niet verder dan wat we zelf ook in de bladen lezen. Mijn eigen huisarts heeft al jaren ernstig overgewicht en kijkt altijd vermoeid uit zijn ogen. En tja wat kan je verwachten? Artsen worden opgeleid om ziektes te genezen, niet om ziekten te voorkomen of voeding als medicijn te gebruiken.

Medicijnstudenten schijnen maar twee weken van hun hele studietijd te besteden aan leerstof over voeding. Heel vluchtig wordt hen geleerd wat goede voeding is en dan ook nog via regels van het Voedingscentrum, die helaas nog steeds niet mee gaat met de huidige kennis over voeding. Alle artsen in opleiding kennen de uitspraak van Hippocrates “Laat voeding uw medicijn zijn.” en sluiten hun opleding af met de eed van Hippocrates “Ik zal naar mijn beste oordeel en vermogen en om bestwil mijner zieken hen een leefregel voorschrijven en nooit iemand kwaad doen. etc”

De behoefte aan kennis over voeding wordt wel groter, op een forum op Facebook over gezonde voeding vroegen twee artsen in opleiding zich af waarom zij niets leerden over de genezende kracht van voeding. Ze waren samen in de pen geklommen en hadden de universiteit aangeschreven omdat zij meer les wilden krijgen over voeding en gezondheid. De universiteit (ik weet niet welke) vond dit wel interessant maar ze konden niet zomaar de opleiding veranderen.. Maar goed, we merken  heel langzaam dat er verandering komt.

Momenteel werk ik ook mee aan een denktank voor de gezondheid van kinderen in volkswijken. Het project is opgezet door een professor van het  VU Medisch Centum in Amsterdam en het zal gemonitord worden door het VU Medisch Centum in Amsterdam, om te kijken hoe we een beter gezondheidssysteem op kunnen zetten voor kinderen in de basisschoolleeftijd.

Het nieuws wat ik vandaag meekreeg, en waarom ik nu dit artikel schrijf is het goede nieuws van de Tulane University School of Medicine in New Orleans, hier leren de aankomende artsen niet alleen over voeding en gezondheid, hier leren ze koken!

Dr. Timothy Harlan, in de voedingswereld bekend als Dr. Gourmet, is ook directeur van het Goldring Center for Culinary Medicine in Tulane. Harlan zegt dat dit programma niet alleen de studenten helpt om de voedingsleer beter te begrijpen, ze leren ook om te praten over voeding, Harlan wil dat zij als arts met hun client kunnen praten over gezonde voeding, hoe ze deze klaar kunnen maken en wat en waarom ze bpeaalde voeding kunnen maken.

“Artsen praten wel over voeding, maar ze communiceren niet op een manier die leidt tot verandering van eetpatroon bij de patient.”, zegt Harlan in de video. De studenten leren gerechten te maken met goedkope ingredienten zodat ze kunnen koken voor groepen mensen met lage inkomens. De school geeft ook kooklessen aan al praktiserende artsen en aan het publiek.

Het blijkt dat in New orleans steeds minder mensen thuis koken,  64% van de volwassenen had in 2010 obesitas of had overgewicht. Dit resulteerde in hogere aantallen diabetes en hoge bloeddruk.

“We weten uit de literatuur dat wanneer mensen thuis koken van verse ingredienten, hun gezondheid verbeterd.  We weten ook dat veel van niet wetne hoe ze dan moeten doen.

Cheryl Spann volgde de kooklessen en zij leerde wat goede koolhydraten zijn en hoe je suiker kan verminderen.

“Mijn gezondheid is nu veel beter en ik geloof dat als ik volgende maand bij mijn arts kom, ik mijn medicijnen voor hoge bloeddruk nodig heb en dat ik mijn diabetes medicijnen ook niet meer hoef te nemen.

De medische opleiding van Tulane is een van de eersten die een bevoegde chef heeft als instructeur. Hij werkte eerder samen met het College of Culinary Arts op de  Johnson & Wales University, aan eenwerkwijze, deze is nu al verkocht aan 16 andere medische opleidingen.

Hoe lang zou het duren voordat deze  aanvulling op de opleiding in Nederland zal worden ingevoerd? Als het aan mij ligt gaan we volgend schooljaar van start!

Klikhttps://www.youtube.com/watch?v=L0vWLn0lU5k&feature=youtu.be” target=”_blank”> hier  voor de video. Mijn hosting doet weer raar, kan weer eens geen video’s plaatsen