Diabetes type 1 is een auto-immuunziekte

Bij diabetes type 1 worden de eilandjes van Langerhans vernietigd door een auto-immuunziekte. Bij diabetes type 2 is er een heel ander proces gaande, maar ook dit is een auto-immuunreactie van het lichaam.

SCHRIJF JE IN OP DE NIEUWSBRIEF

Vet en insuline

Vetten aan de buitenkant van de cellen zorgen ervoor dat insuline zijn werk niet goed meer kan doen.Dat zorgt ervoor dat lichaam minder gevoelig wordt voor insuline.

Dit is het begin van diabetes type 2

Het is belangrijk dat deze vetten (glycolipiden) worden verminderd, maar hoe doe je dat? Onderzoeker Shawn Winer van het University Health Network in Toronto probeerde het met immuun-onderdrukkende medicijnen. Dit zorgde voor een omkering van insulineresistentie gedurende meerdere maanden, wat aangeeft dat het immuunsysteem betrokken is bij diabetes type 2. Doordat de vetten verminderden nam ook de insulinegevoeligheid in de lever, spier en vetweefsels af. Ontstekingen in de lever en vetweefsel namen ook af en juist deze ontstekingen spelen een rol diabetes type 2. Bij het onderzoek bleek dat het buikvet van patienten met diabetes type 2 ontstoken was waardoor vetcellen afsterven. Als vetcellen afsterven ontstaat er immuunreactie.

Normaal werkt immuniteit zo dat een aantal witte bloedcellen (lymfocyten) een eiwit herkennen als vreemd (antigen). Ze “eten” de eiwitten op en plakken de verteerde stukjes op hun celmembranen zodat ze door de andere cellen “herkend” worden. Het type lymfocyten die dit doen worden B-cellen genoemd, omdat ze volgroeien in het beenmerg.T-lymfocyten (T omdat ze volgroeien in de thymus klier) komen in verschillende soorten. T-cellen zijn de eerste helpers, ze hechten zich aan de B-cel en helpen het om zichzelf te reproduceren, waarna ze oplosbare anti-lichamen produceren die zich aan antigenen “hechten”. De antilichamen zweven rond in het bloed en hechten zich aan iedere soort antigen die ze leuk vinden. De antilichamen zijn een signaal voor andere type T-cellen, de cytotoxische cellen(de cel-vernietigers), ze doden de cel met het antilichaam erop.

Auto-immuunziekte 

In een gezond lichaam markeren antilichamen alleen cellen die geinfecteerd zijn door virussen of tumorcellen, de gemarkeerde cellen worden dan vernietigd. Net zoals in een bos, waar sommige bomen een rood kruis krijgen om te worden gekapt. Alleen virussen en tumorcellen worden dan vernietigd. In een minder gezond lichaam, denkt het immuunsysteem dat bekende eiwitten antigenen zijn en vervolgens val het immuunsysteem de niet schadelijke eiwitten aan. Zo worden er dus normale gezonde cellen vernietigd.

Dit is wat we een auto-immuunziekte noemen.

Diabetes type 1, waar de betacellen van de alvleesklier worden vernietigd, is een auto-immuun ziekte.

Een ander voorbeeld is Hashimoto’s waarbij de schildklier aangevallen wordt door het immuunsysteem.Mensen die orgaan transplantatie moeten ondergaan krijgen medicijnen om hun immuunsysteem te onderdrukken zodat het nieuwe orgaan niet aangevallen wordt. Deze medicijnen heten immunosuppressiva.

In het eerste onderzoek zagen de onderzoekers dat muizen maanden lang een verandering hadden in hun T-cellen en de insulineresistentie verminderde.In 2011 deden zij een tweede onderzoek bij gemuteerde muizen die geen B-cellen aan konden maken.

Deze muizen konden dus geen antilichamen aanmaken. Ze gaven hen een dieet wat diabetes veroorzaakt, maar de muizen kregen diabetes. Ze namen toen antilichamen uit het bloed van diabetische muizen en injecteerde de muizen die geen antilichamen hadden: toen kregen ook deze muizen diabetes.Deze onderzoeken impliceren dat diabetes een auto-immuun ziekte is. Maar goed, wij zijn mensen en de onderzoeken zijn uitgevoerd bij muizen.

BOEK EEN CONSULT

Verder lezen over diabetes type 2:

GAPS/ PALEO DIEET BIJ DIABETES TYPE 2

 

Angst, histamine en ontstekingen

 

Steeds meer mensen om mij heen hebben angstklachten, ik heb er zelf ook last van. Onverklaarbare angst om niets. Rationeel denk je, deze situatie is veilig, maar je lichaam geeft andere signalen. In de periode dat ik nog niet wist dat ik histamine intolerantie was, voor 2014, waren mijn angsten veel sterker dan nu. Ik kreeg toen angstaanvallen in de rij bij de supermarkt, in het openbaar vervoer, in een theater. Dan gaan mijn gedachten naar de angst. De aanvallen begonnen na de bevalling van mijn dochter, nu 18 jaar terug, 1999. Ik had toen al jaren migraine en last van mijn buik. De verklaring die ik nu kan geven is dat tijdens de zwangerschap de histamine lager was door de verhoogde DAO in mijn lichaam en dat na de bevalling de DAO ernstig in een dip zat en dat na de bevalling mijn oestrogeengehalte steeg en het progesterongehalte daalde. Ik had geen idee dat bepaalde voeding de oorzaak kon zijn.

Ik wist dat ik geen suiker moest eten, maar was nog niet gemotiveerd genoeg (lees: ik had de kennis niet om me te motiveren) om het echt te laten staan. Ik at toen veel chocola. Ik kreeg er ook geen directe klachten van, wat ik nu overigens wel heb.

Pas toen ik in 2014 in een burn out kwam en me ging verdiepen in andere factoren naast mijn darmproblemen, ontdekte ik histamine intolerantie.

Sinds die tijd eet ik veel minder histamine. Maar toen wist ik nog niet dat histamine ook gelinkt is aan angst. Wel vond ik het achteraf gezien frappant dat mijn angsten veel minder zijn geworden sinds ik minder histamine ben gaan eten. Ik wist wel dat mijn angsten minder waren, maar niet waar dat nou aan lag. De burnout uitte zich bij mij voornamelijk in huilen, moe en boos zijn. Ik was niet depressief, ik was eigenlijk best blij in die periode, ondanks dat ik heel de dag huilde.

 

Angst en histamine?

Zoals je ziet heb ik het woord ontsteking nog niet in de zin opgenomen.  Want eerst moet je weten dat histamine een neurotransmitter is. Neurotransmitters; zoals o.a. serotonine, dopamine, GABA en dus ook histamine, hebben een grote invloed op hoe je je voelt en hoe je handelt. Je hersenen worden aangestuurd door neurotransmitters.

In een onderzoek wat gepubliceerd is in het magazine Brain, Behavior and Immunity werd er voor het eerst het verband gelegd tussen angststoornissen en een disbalans tussen de eiwitstoffen in de cellen in het immuunsysteem:  interferon (IFN-y), interleukine (IL-10) en de tumor necrose factor (TNF-a) die vrijgelaten worden door mestcellen.

Er werden verhoogde niveaus van deze stoffen aangetroffen bij de onderzochte mensen met angststoornissen. De onderzoekers denken dat  het enzym wat tryptofaan afbreekt aangetast is waardoor patiënten met een angststoornis minder serotonine hebben.

Psychische stoornissen en ontstekingen

Histamine is ook een stof die zorgt voor ontstekingsreactie, heb je teveel histamine in je lichaam en dan is je lichaam in een constante staat van ontsteking, hierdoor krijg je rode vlekken, uitslag, jeuk,hartkloppingen, angsten, tunnelvisie, een depressief gevoel.

Mestcellen zijn een deel van het systeem van witte bloedcellen. Het systeem wat ons lichaam beschermt tegen aanvallen van buitenaf. In mestcellen liggen verschillende stoffen opgeslagen: histamine, prostaglandine, interleukine en ontstekingsstoffen. De mestcellen breken open zodra deze stoffen nodig zijn bij de spijsvertering, het helen van wonden en veel andere dingen in het lichaam. Normaal liggen de stoffen goed opgeslagen, maar door stress en voeding kunnen de mestcellen getriggerd worden om histamine en andere ontstekingsstoffen in de bloedbaan vrij te laten. Histamine is daarnaast ook nog eens in de hersenen aanwezig omdat het een neurotransmitter is.  

Door stress en voeding komen er dus meer histamine en andere ontstekingsstoffen in de bloedbaan.  Naast een angststoornis kunnen ook andere psychische stoornissen ontstaan door histamine intolerantie, zoals depressie, ADHD, autisme en schizofrenie. Er moet nog veel onderzoek worden gedaan maar als je googled op de woorden van een van de stoornissen in combinatie met histamine kom je al snel bij een lijst met reeds uitgevoerde onderzoeken.

Oestrogeendominantie

Oestrogeen kan ook een oorzaak zijn, voornamelijk bij vrouwen, maar ook mannen kunnen te veel oestrogeen in hun lichaam hebben.  Op het moment dat  je teveel histamine binnenkrijgt wat je niet kunt verwerken, kun je ook een stijging van oestrogeen krijgen.

Oestrogeen gaat door de bloed-hersenbarrière. In de hersenen zijn er histamine receptoren en histamine-genererende cellen. Op het moment dat je een plotselinge stijging van oestrogeen hebt, kan oestrogeen door de bloed-hersenbarrière heen in de hersenen komen en hier kan het histamine vrijlating in de hersenen stimuleren.

Een van de functies van histamine in de hersenen is hersenopwinding. Histamine is een prikkelende neurotransmitter. Het is ook de sleutel in geheugen en leren. Veel mensen met histamine intolerantie hebben het mistig gevoel in hun hoofd. Op het moment dat men de histamine inname verlaagt, gaat ook het mistige gevoel weg.

De opwinding in de hersenen kan zorgen voor een paniek-aanval en kan op deze manier een angststoornis ontwikkelen.

Adrenaline

Ook adrenaline kan paniekaanvallen veroorzaken. Dit hormoon komt vrij als er teveel histamine is. Dus een te hoog histaminegehalte kan ervoor zorgen dat er adrenaline pieken zijn. Dit gebeurt in je hele lichaam en heeft niets te doen met je hersenen.

 

Wat gebeurt en in je lichaam bij een paniekaanval?

Allereerst is het belangrijk om het verschil te weten tussen sympatisch en parasympatisch zenuwstelsel. Deze twee zijn tegenovergesteld van elkaar, de een zorgt voor activiteit, de ander voor rust.

Het sympatische zenuwstelsel beinvloedt de organen zodat het lichaam energie kan genereren. Dit zenuwstelsel is overdag actief en in stress-situaties.

Het parasympatische zenuwstelsel is een autonoom zenuwstelsel en zorgt voor rust en herstel. Dit zenuwstelsel is dan ook voornamelijk ‘s nachts erg actief, maar ook als je mediteert en ontspant.

Bij een angst- of paniekaanval is het sympathisch zenuwstelsel actief en zorgt voor de lichamelijke klachten omdat de hersenen een stresssignaal hebben gekregen. Als je sympathisch zenuwstelsel eenmaal is geactiveerd, gaan er allerlei bellen rinkelen in, de adrenaline en cortisolniveau’s stijgen, je hersenactiviteit verhoogt waardoor er meer beta-golven komen. Op zich zijn beta-golven prima, zeker overdag, maar een teveel is niet fijn.

Als je eenmaal een keer een duidelijke prikkel hebt gehad die je angst veroorzaakte, kun je in de toekomst iedere keer als je met de prikkel in aanraking komt een angstaanval krijgen.

Wat kun je er aan doen?

Als eerste is het bij histamineintolerantie zaak om zo min mogelijk histamine binnen te krijgen. Let dus op je voeding. Het zal echt een groot verschil maken.

Daarnaast is het belangrijk om het parasympathisch zenuwstelsel zoveel mogelijk te stimuleren. Het probleem is namelijk dat als het sympatisch zenuwstelsel eenmaal geactiveerd is, het heel moeilijk is om terug te keren naar het parasympatisch zenuwstelsel.

Meditatie, yoga en vooral ademhalingsoefeningen zijn hier heel goed voor. Als je een aanval krijgt focus je dan op aangeleerde ademhalingstechnieken en probeer de rust in je lichaam terug te krijgen.

Heb je extreme angstaanvallen waardoor je niet goed meer kunt functioneren, wees dan niet bang om naar een gespecialiseerde therapeut te gaan en/of medicatie te nemen. En onderzoek de oorzaak van je verhoogde histamine.

Afspraak maken

https://healinghistamine.com/interview-dr-georgia-ede-on-histamine-anxiety-and-depression/

Physical Symptoms Of Anxiety And Stress