Categorie: Insuline resistentie

Diabetes, insulineresistentie en huidaandoeningen

In het kader van Wereld Diabetes Dag op woensdag 14 november, wil ik het hebben over diabetes, insulineresistentie en huidaandoeningen. laten we eerst kijken naar de cijfers.

Wereldwijd hebben meer dan 1,9 miljard volwassenen overgewicht en lijden ongeveer 600 miljoen mensen aan obesitas. Er zijn 7,7 miljard mensen op aarde, dat betekent dat wereldwijd 1 op de 4 mensen overgewicht heeft. 

Daarnaast zijn er 382 miljoen mensen met diabetes, en is 40-50% van de wereldbevolking is gelabeld met “hoog risico” dat wil zeggen prediabetes ofwel insuline resistentie. Dus de helft van de wereldbevolking heeft insuline resistentie! Dat is meer dan de hoeveelheid mensen met overgewicht. Ook zonder overgewicht kun je resistent voor insuline zijn!

Glucose uit voeding en insulineresistentie

Doordat we opgevoed zijn met het idee dat vet slecht is en koolhydraten en glucose essentieel voor onze energietoevoer heeft de helft van de wereldbevolking een insuline probleem en nemen diabetes type 2 en Alzheimer angstvallig snel toe en is kanker een ziekte die bij 1 op de 3 mensen voorkomt.

Hierdoor zijn de ziektekosten hoog en sterven er veel mensen voortijdig. De kwaliteit van leven daalt ook aanzienlijk. Zowel bij diabetes als bij obesitas overlappen genetische, epi-genetische en omgevingsfactoren elkaar en zijn ze meer inclusief dan exclusief. 

70-80% van de patiënten met obesitas en vrijwel elke patiënt met diabetes type 2 heeft insulineresistentie.

 

Insulineresistentie is een bekende factor bij de ontwikkeling van type 2 diabetes, die kenmerkend jaren vóór de diagnose verschijnt. De standaard manier om  insulineresistentie te diagnosticeren is de euglycemische insuline klem, dit is een complexe, invasieve, kostbare en daarom onhaalbare test om in de klinische praktijk te implementeren. 

 

Daarnaast wordt tegenwoordig de meting van HOMA-IR gebruikt als diagnose voor insuline resistentie. Hierbij moet je 12 uur vasten waarna je het glucose en insuline in het bloed meet, er wordt gekeken naar de verhouding van glucose en insuline waaruit een HOMA-IR(homeostase insulineresistentie) wordt berekend. Het is een indirecte, onnauwkeurige test.

 

Zelf gebruik ik een 5-uurs test. Je vast ook 12 uur en prikt jezelf 5 uur lang ieder half uur. Je prikt je voor het ontbijt en daarna ieder half uur, je mag daarbij geen inspanning leveren, dus niet wandelen, afwassen, trap lopen, omdat dit het glucose gehalte verlaagd. Je hebt hiervoor een glucosemeter nodig. 

 

Huidaandoeningen en insulineresistentie

 

Je kunt insulineresistentie echter ook herkennen aan huidaandoeningen, de volgende huidaandoeningen zijn het gevolg van insuline resistentie:

  • acrochordons (is een gesteelde rubberachtige, zachte benigne huidtumor (steelwratje), meestal huidkleurig, soms licht gepigmenteerd)
  • acanthosis nigricans (een donkere verkleuring van de huid in combinatie met verdikking van de huid.
  • androgenetische alopecia (haarverlies en kaalheid, ook bij vrouwen)
  • acne (puisten en bulten met push, cysten en littekens)
  • hirsutisme (overmatige haargroei bij vrouwen)

 

In uitvoerig onderzoek in 2017 op de Universidad Autónoma de Nuevo León, Monterrey, Mexico toonden de onderzoekers aan dat huidaandoeningen een  betrouwbare, eenvoudige en real-time manier om insulineresistentie te detecteren. In dit onderzoek kun je ook lezen op waarom de huidaandoeningen aantonen dat er insulineresistentie is.

Zo kan insulineresistentie veel sneller en makkelijker herkend worden en kunnen metabole problemen sneller aangepakt worden waardoor obesitas en diabetes verminderd en voorkomen kunnen worden.

Tegelijkertijd kunnen artsen deze niet alleen herkennen maar ook de patiënten behandelen voor de metabole problemen en als dit nodig is, hen leefstijl interventies, zoals gezonde voeding, beweging, niet roken en gewichtsverlies adviseren.

Heb jij acne, alopecia, hirsutisme, steelwratjes of een donkere verkleuring van je huid? Pak dan insulineresistentie aan en voorkom dat je op latere leeftijd diabetes type 2 of Alzheimer krijgt.  Alzheimer wordt ook wel Diabetes type 3 genoemd. Hierbij zit de insuline resistentie alleen in de hersenen. 

 

Diabetes type 3 en insulineresistentie

Als insuline resistente chronisch is, kan er alleen in vetweefsel insulineresistentie zijn, het is dan gecompartimentaliseerd is. (alleen in een deel van je lichaam, hier dus alleen in vetweefsel) Bij Alzheimer zit de insuline resistentie dus alleen in de hersenen, hersenen bestaan voornamelijk uit vet.

Hierdoor is het heel moeilijk te meten. Het kan ook in andere organen ontstaan en ieder orgaan kan insulineresistentie op zijn eigen manier ervaren. 

Als je jezelf test op insulineresistentie test met een 5-uurs bloedtest, is de insulineresistentie al systemisch- dit betekent dat het niet alleen in de compartimenten is maar in heel je lichaam. Dit is waarom zeg maar 35% van de bevolking niet gediagnosticeerd is met diabetes (insulineresistentie is het begin van diabetes)

Het is niet iets dat je kunt voelen of zien en het kon heel lang niet gediagnosticeerd worden.

Het vroegste stadium van insulineresistentie kun je herkennen aan reactieve hypoglycemie wat zich ontwikkelt tot hyperglycemie.

Reactieve hypoglykemie 

Reactieve hypoglycemie betekent simpelweg dat je bloedsuiker plots daalt en lager wordt dan je bloedsuiker die je had voordat je ging eten.  Het hoeft dus niet te betekenen dat je een laag bloedsuiker hebt, alhoewel de meest mensen denken dat dit hypoglycemie is.  

De meeste mensen voelen dan honger, worden chagrijnig, hebben hoofdpijn en het bloedsuiker daalt tot onder een bepaald punt je voelt je dan bibberig, duizelig, gaat zweten en kan flauwvallen.

Symptomen van Reactieve Hypoglykemie zijn:

  • angst
  • verwarring
  • niet goed kunnen zien
  • duizeligheid
  • vermoeidheid
  • hoofdpijn
  • hartkloppingen
  • meer honger
  • geïrriteerdheid
  • licht gevoel in het hoofd
  • slaap problemen
  • zweten
  • slapte

Pak de reactieve hypoglycemie aan:

  • Verminder de inname van koolhydraten en / of eet frequente kleine maaltijden – de eerste stap van de behandeling is je dagelijkse voeding op te splitsen in verschillende kleine maaltijden en snacks, niet meer dan 3 uur uit elkaar. die minder koolhydraten bevatten.
  • Eet een uitgebalanceerd dieet, inclusief vlees, gevogelte, vis, niet-vlees eiwitbronnen, zuivelproducten en vezelrijk voedsel zoals volle granen, fruit en groenten.

Voorkom dat reactieve hypoglycemie systemische insulineresistentie wordt,  daarmee voorkom je ook diabetes en Alzheimer.

Heb je al insulineresistentie of wil je het meten, neem dan contact mij. Voorkomen van erger is echt heel belangrijk, bovendien zullen ook andere klachten als ontstekingen en daar mee verband houdende aandoening verminderen als je je voeding en leefstijl aanpast.