Tag: neurotransmitters

DPP IV enzym en gezondheidsklachten

 

Heb je last van voedselintoleranties, histamine intolerantie, depressie, angst, stress, overgewicht of diabetes type 1 of 2? En heb je toevallig ook concentratieproblemen, ADHD/ADD? Ben je gek op brood en zuivel? Of eet/drink je veel soja en spinazie? Laten we dan een kijkje nemen in de darmen. We kijken deze keer niet naar de samenstelling van darmbacterien of een lekke darm, maar naar morfine achtige stoffen die in voeding voorkomen: exorfinen.

Als al eens een lowcarb of paleodieet hebt gevolgd en je bent er in het begin flink chagerijnig van geworden, je partner klaagt dat dit dieet je niet leuker maakt, dan weet je: Je bent aan het afkicken van exorfinen. Deze morfine-achtige stoffen geven je even een goed gevoel. Sommige mensen zijn er aan verslaafd zonder dat ze het weten.  Je hebt bijvoorbeeld een dip: neemt iets met tarwe (koekje, brood, etc) en je voelt je weer even beter.

Exorfinen zitten in gluten, caseine, soja en spinazie en in sommige schimmels. Normaal gesproken worden ze in de darmenafgebroken door het DPP-IV enzym. Maar er zijn mensen waarbij dit enzym onvoldoende werkt.

Als exorfinen niet goed afgebroken worden, worden de endorfine receptoren overmatig geactiveerd, die op hun beurt de dopamine afgifte stimuleert. Hierdoor voel je je lekker. Je zou denken, niets aan de hand toch? Maar door een langdurige overmatige stimulatie wordt endorfine, dopamine, insuline en cortisol ongevoelig.

Langdurige stimulatie van endorfine & dopamine door teveel exorfinen

Receptoren endorfine, dopamine, insuline, cortisol worden ongevoelig.

Hierdoor kun je diabetes type 1 en 2, overgewicht, stress-stoornissen en bijvoorbeeld depressie en angststoornissen, restless legs ontwikkelen.

Afspraak maken

DDP-IV enzym

Men weet pas sinds 2011 dat het DPP-IV enzym de hoeveelheid endorfine in de hersenen reguleert. Deze ontdekking is een mijlpaal in de geneeskunde, aangezien endorfine (samen met insuline) de belangrijkste dopamine stimulator is in het beloningssysteem van de hersenen. Daarmee neemt het enzym een centrale plaats in het ontstaan van psychische stoornissen.

Smaakversterkers blokkeren het DPP-IV enzym erg snel . Ook vernielen ze de  endorfine-receptoren waardoor de endorfine aanmaak met 70% daalt zodat er minder dopamine vrijkomt.

Het DPP-IV enzym beschermt de endorfine receptoren tegen overbelasting door opioïden, met in het bijzonder de exorfinen uit voeding.

Diabetes, bijnieruitputting door teveel exorfinen

Exorfinen zorgen in de eerste fase voor een forse toename van endorfine, dopamine, insuline en cortisol in de cellen en neuronen. Endorfine en dopamine is fijn maar een teveel aan insuline kan je insulineresistent maken en uiteindelijk zorgen voor diabetes en bij een constante overflow van cortisol voel je je vaak onrustig, gehaast, in paniek of angstig. Tot uiteindelijke de bijnier uitgeput is en geen cortisol meer kan aanmaken en je bijnieruitputting hebt.

Depressie en DPP-IV

Volgens diverse onderzoeken hebben mensen met een depressie een verlaagde DPP-IV activiteit. Bij deze mensen stapelen de exorfinen zich op in de hersenen, waar ze de serotonine receptoren blokkeren.
Antidepressiva zijn actief op de serotonine receptoren. Dit zou kunnen verklaren waarom antidepressiva (volgens een meta-studie uitgevoerd door het FDA in 2008) over het algemeen niet beter werken dan een placebo. Antidepressiva blokkeren de werking van dopamine.

ADD/ADHD en DPP-IV

De combinatie antidepressiva en methylfenidaat die zo vaak aan mensen met ADD/ADHD wordt gegeven is dan ook contraproductief.
De meeste antidepressiva worden geactiveerd via de endorfine receptoren . Dit verklaart waarom mensen met endorfine probleem niet geholpen kunnen worden door antidepressiva. Uit een meta-studie van het FDA blijkt dat antidepressiva niet beter werken dan een placebo.

 

Doe een Exorfinentest

Wat is het DPP-IV enzym?

Het DPP-IV enzym is een multifunctionele enzymen en heeft meer dan 70 functies. Het is onder meer betrokken bij de afbraak van exorfinen, dit zijn morfineachtige eiwitten uit gluten, caseïne, soja, spinazie en micro-organismen. En het is belangrijk voor het immuunsysteem.

Het DPP-IV enzym bevindt zich in de dunne slijmlaag van de darmen. Daar verhindert het de opname van exorfinen in de bloedbaan en beschermt het de endorfine receptoren. Het endorfinesyteem heeft in de darm een ontstekingsremmende  werking. Het DPP-IV enzym helpt de microvilli mee in stand houden en is daarmee is van de belangrijkste enzymen om lekkende darm te voorkomen en te behandelen.

Onderzoek wijst uit dat bij een tekort aan DPP-IV enzym werking (bv. onder invloed van gluten) de microvilli verkleinen en lekkende darm in de hand werkt. Galactose, een genetische DPP-IV enzym stimulator doet de groei van microvilli toenemen.

Immuunsysteem en DPP-IV

De immunologische functie van het DPP-IV enzym wordt afzonderlijk aangeduid met de term CD26 enzym. Een tekort aan  CD26 activiteit is betrokken bij diverse immuun-aandoeningen en kanker. Vitamine A is een van de genetische stimulators van het CD26 enzym.

CD26 activeert de lymfocyten die prolifereren in T-cellenB-cellenNK-cellen. Deze cellen en hun bijproducten (antistoffen) spelen een centrale rol in het adaptieve of verworven immuunsysteem. Dit is het aanpassingsimmuunsysteem tegen ziekteverwerkers zoals pathogenen en eiwitten die antistof-reacties kunnen teweegbrengen (bv. de IgG en de IgE antistoffen door voeding).

Verstoringen in de werking van CD26 zijn betrokken bij diverse (auto) immuunaandoeningen. Voorbeelden zijn allergieën, astma, CVS, kanker, fibromyalgie, reumatoïde arthritis, lupus, depressie en autisme .

CD26 bindt zich op dezelfde receptoren van de lymfocyten waar zich ook exorfinenorganofosfatenstreptokinase en thiomersal binden. Dit laatste is een kwik bevattende stof die aan vaccins wordt toegediend. Volgens Vodjani ligt het vaccineren met thiomersal mee aan de oorzaak van de toename van autisme, ADD en ADHD. Deze co-receptoren worden ook bezet door stoffen die een rol spelen bij kanker, AIDS, reumatoïde artritis, lupus, multiple sclerose en andere (auto) immuunziekten.

Defecten in de werking van het CD26 enzym zou ook betrokken zijn bij de vorming van myelomonocyten. Deze cellen spelen een rol bij het ontstaan van acute en chronische myeloïde leukemie.

Het CD26 enzym heeft een sterke antivirale werking. Zo is bekend dat vrouwen met een sterke CD26 werking geen HIV-1infectie ontwikkelen na geslachtsgemeenschap met een seropositieve man.  Volgens diverse wetenschappers wordt de AIDS-epidemie mogelijk gemaakt door een verminderde functie van het DPP-IV/CD26 enzym.

Een verstoring in de werking van het CD26 enzym is betrokken bij de meeste (auto) immuunziekten . Dit doet de vraag rijzen of wel een goed idee is om medicinale DPP-IV/CD26 remmers in te zetten voor de behandeling van diabetes. Zeker nadat bekend werd dat deze geneesmiddelen de kans op kanker doen toenemen.

Er zijn onderzoeken waarbij de DPP-IV en CD26 enzym functie (in bepaalde omstandigheden) onafhankelijk van elkaar blijken te werken. Dit betekent dat iemand geen immuniteitsproblemen kan ondervinden (CD26), maar wel andere complicaties ten gevolge van een deficiënte DPP-IV enzym werking. De enige bedenking is dat dit onderzoek is gesponsord door fabrikanten van DPP-IV enzym remmers.

Allergien en DPP-IV

Als het  DPP-IV enzym niet goed werkt zorgt dit voor een toename van de eosinofiele granulocyten. Deze witte bloedcellen zijn betrokken bij de pathogenese van allergische reacties, zoals allergisch astma, rinitis en dermatitis. Toename van de eosinofiele granulocyten veroorzaken een systemische respons. Bij deze respons komen ontstekingsmediatoren   (IL-1, IL-6 en TNF-alpha) in de bloedbaan terecht die een allergische reactie opgang brengen.

Het DPP-IV enzym is een essentieel enzym voor de antigeen presentatie. Het DPP-IV enzym promoot een normale cellulaire immuun-respons en is belangrijk voor de vorming van signaalstoffen die betrokken zijn bij inflammatie en andere immunologische reacties. Uit onderzoek blijkt dat de afbraalk van TNF-alfa (tumor necrosis factor alpha) gebeurt door DPP-IVTNF-alfa is een signaalstof dat ontsteking stimuleert en betrokken is bij auto-immuunziekten en kanker. Een verminderde werking van DPP-IV heeft overproductie van TNF-alfa tot gevolg. Dit wordt in verband gebracht met een aantal immuunziekten, zoals autisme, kanker, darmontstekingen en reumatoïde artritis.

In een onderzoek van 2007 werd een verband aangetoond tussen het DPP-IV enzym en allergieën. Moeders met tijdens de borstvoeding lage DPP-IV waarden, hadden beduidend meer kans op een kind met dermatitis en allergieën.

Een deficiënte DPP-IV werking zorgt voor een toename van de eosinofiele granulocyten. Deze witte bloedcellen zijn betrokken bij de pathogenese van allergische reacties, zoals allergisch astma, rinitis en dermatitis. Toename van de eosinofiele granulocyten veroorzaken een systemische respons. Bij deze respons komen ontstekingsmediatoren (IL-1, IL-6 en TNF-alpha) in de bloedbaan terecht die een allergische reactie opgang brengen.

Het DPP-IV enzym is een essentieel enzym voor de antigeen presentatie. Het DPP-IV enzympromoot een normale cellulaire immuun-respons en is belangrijk voor de vorming van signaalstoffen die betrokken zijn bij inflammatie en andere immunologische reacties. Uit onderzoek blijkt dat de afbraalk van TNF-alfa (tumor necrosis factor alpha) gebeurt door DPP-IVTNF-alfa is een signaalstof dat inflammatie stimuleert en betrokken is bij auto-immuunziekten en kanker.. Een verminderde werking van DPP-IVheeft overproductie van TNF-alfa tot gevolg. Dit wordt in verband gebracht met een aantal immuunziekten, zoals autisme, kanker, darmontstekingen en reumatoïde artritis.

In een onderzoek van 2007 werd een verband aangetoond tussen het DPP-IV enzym en allergieën. Moeders met tijdens de borstvoeding lage DPP-IV waarden, hadden beduidend meer kans op een kind met dermatitis en allergieën R.

DPP-IV enzym remmende factoren

De werking van het DPP-IV enzym kan worden geremd door verschillende natuurlijke en chemische stoffen. Sommige van deze stoffen zoals kwik (amalgaamvullingen) kunnen de werking van het enzym jarenlang afremmen. Koemelk (en andere niet-humane melk) is niet geschikt voor de mens.

  • Niet-humane melk (bv. koemelk) bevat casomorphin-5, een exorfine uit caseïne. De afbraakproducten van casomorphin-5 blokkeren de werking van het DPP-IV enzym. Indien niet-humane melk geschikt was voor de mens, zou het nooit een enzym remmen dat meer dan 70 functies heeft. (humane melk bevat geen casomorphin-5). Bovendien is casomorphin-5 in de hersenen zowat tien maal sterker dan morfine R. Met andere woorden niet-humane melk heeft een verdovend effect dat haaks staat op het overlevingsinstinct van de oermens (jagers moeten alert zijn).

Een overzicht van de DPP-IV remmende factoren:

  • Calcium suppletie: het nemen van DPP-IV producten mag liefst niet gecombineerd worden met de extra inname van calcium.
  • Organofosfaten (insecticidenherbiciden en pesticiden)
  • Kwikverbindingen: (amalgaam, vaccins en vis)
  • Vaccins tegen baarmoederhals kanker 
  • Ezetimibe: (cholesterolverlager)
  • Statines: (cholesterolverlagers)
  • Chlorambucil (chemotherapie)
  • DPP-IV remmers: (diabetes) DPP-IV remmers verhogen de kans op psychose en andere dopamine verstoringen (bv. verslaving en gewelddadig gedrag)
  • Glucocorticoïden: (voornamelijk cortisol)
  • Superoxide: zie punt dementie en de ziekte van Parkinson
  • Cationische peptidenCaseïneexorfinen; de afbraakproducten van BCM-5 – een caseïneexorfine –  remmen de werking van het DPP-IV enzym. Met andere woorden niet-humane melk-exorfinen schakelen de werking van het DPP-IV enzym uit.
  • Dynorphin: een opioïde die de KOR receptoren van het endorfinesysteem activeert. De KOR receptoren werken als een remmer van de andere twee receptoren van het endorfinesysteem (MOR en DOR). Dynorphin wordt actief door opiaten (bv.exorfinen), het gebruik van dopamine stimulerende geneesmiddelen   (bv.Ritalin®/Rilatine®, dextro-amfetamine, Levodopa®), antipsychotica, chronische stress, roken, alcohol, bijna alle drugs en het consumeren van overwegend vette voeding. Dynorphin is een dopamine-remmer, een DPP-IV enzym remmer en een BDNF remmerBDNF beschermt de hersenen tegen neurodegeneratie, een problematiek die voorkomt bij geheugenproblemen, de ziekte van Alzheimer en Parkinson .
  • Histamine, een stof die vrijkomt bij allergische reacties. Histamine is een dynorphin-activator een stof met een sterk DPP-IV remmend effect .
  • Dopamine stimulerende medicatie (bv.Ritalin®/Rilatine® R, dextro-amfetamine R, Levodopa® R), activeren dynorphin, dat een DPP-IV remmer is R (zie dynorphin)
  • Cholecystokinine, een neurohormoon dat de galblaas stimuleert tot het afscheiden van gal. Cholecystokinine veroorzaakt een toename van dynorphin R, dat een DPP-IV remmer is(zie dynorphin). Exorfinen veroorzaken een sterke toename van cholecystokinine wat op termijn kan leiden tot het ophopen van galstenen en galblaasinfecties (helaas wordt er veel te snel overgegaan tot het operatief verwijderen van de galblaas). Gluten veroorzaakt een acht keer langzamere lediging van de galblaas door toename van cholecystokinine.
  • Chronische en belastende stress. Stress activeert het CRH hormoon, dat op zijn beurt dynorphin activeert. Dynorphin is een DPP-IV remmer. (zie dynorphin)
  • Chitosan is een natuurlijk voorkomende polysacharide met antibacteriële werking. Het wordt gebruikt in deodorants, waterverzachters, waterfilters en voor het klaren van wijn. Het is tevens een erg omstreden voedingssupplement om te vermageren (omdat het de opname van vet via de darmwand blokkeert), dat helaas mag verkocht worden…. Chitosan is een sterke DPP-IV remmer (80% verminderde activiteit van het DPP-IV gen)
  • Berberine: een vaak toegepast voedingssupplement, komt ook voor in Relora® (productnaam van een voedingssupplement met extracten van Phellodendron amurense)
  • Polyfenolen. Komen van nature voor in planten en groenten. In natuurlijke vorm zijn polyfenolen gezond. Geconcentreerde polyfenolen (extracten) gebruikt in voedingssupplementen zijn giftig omdat ze een sterke DPP-IV remmende werking hebben. Sommige van deze polyfenolen remmen het DPP-IV enzym sterker dan de DPP-IV remmende geneesmiddelen die aan diabetici worden voorgeschreven. De polyfenolen werden in dit onderzoekR ingedeeld in drie categorieën volgens hun DPP-IVremmende werking. Groep 1 (sterkste remmers): resveratrol, luteoline, apigenine, en flavonen. Groep 2 (matige remmers): naringenin, hesperetin, cyanidin-3-glucoside, kaempferol en malvidine. Groep 3 (zwakke remmers): cyanidine, quercetine en koffiezuur. Caseïne remt de werking van polyfenolenR (tot 75% en meer). Dit houdt onder meer in dat mensen die een zuivelvrij dieet volgen voedingssupplementen met polyfenolen best mijden.
  • EDTA : (een zware metalen chelator)
  • Adenosine
  • TNF-alfa en TGF-beta
  • Fosforzuur: (een smaakversterker in bijna alle frisdranken)
  • Forskolin
  • Hyperinsulinemie
  • Fluor en fluoriden
  • Antibiotica 
  • Efedrine (hoestdranken, drugs)
  • Erythrina variegata. (Indische koraalboom)
  • Galega orientalis (bloem: geitenruit)
  • Bacitracin (metaboliet van de Bacillus subtilis bacterie)
  • Mango bladeren en stengels: (Mangifera indica, alleen de bladeren en stengel)
  • Pennisetum glaucum (Gepelde parelgierst is in grote delen van Afrika het oorspronkelijke ingrediënt van couscous. In de Noord-Afrikaanse keuken wordt doorgaans tarwegries gebruikt, in deze versie is couscous eveneens in de westerse keuken bekend. Parelgierst wordt soms gebruikt bij het maken van bier)
  • Rauvolfia serpentina (een van de 50 meest gebruikte kruiden in de Chinese geneeskunde)
  • Druivenpitten: (ook in olie en druivenpitten supplementen zoals proanthenol en resveratrol).
  • Naringine: een flavonoïde, zit in grapefruit en sinaasappelschillen (commercieel sinaasappelsap uit extracten bevat schilrestanten). Naringine blokkeert niet alleen de P450-detox-enzymen (CYP3A4 en CYP1A2) maar ook het DPP-IV enzym R. In België wordt de grapefruit ook wel pompelmoes genoemd.
  • Epicatechine derivaten: antioxidanten concentraten uit groene thee, rode wijn en chocolade. Het nemen van teveel antioxidanten via supplementen is toxisch.
  • Teveel zink: (bv. door hoge doseringen in voedingssupplementen. Chlorella, tarwe en andere granen kunnen een zink-tekort veroorzaken. Magnesium versterkt de binding van de endorfine receptoren in de hersenen van ratten, terwijl zink deze magnesium interventie neutraliseert )
  • Cadmium. (roken)
  • Wei :(bv. in proteïne shakes, kan de kans op prostaatkanker verhogen)
  • Febreze: (een stofverfrisser met zinkchloride): niet inademen en best uit de buurt houden van huisdieren (risico voor overgewicht, stressovergevoeligheid,  kanker, depressie en andere psychische stoornissen bij huisdieren)
  • Syzygium cumini (jambolan, een eetbare vrucht van de mirtefamilie)
  • Extract van Oryza sativa var. glutinosa (kleefrijstR
  • Extract van Piper longum, een pepersoort die veel wordt gebruikt in de ayurvedische geneeskunde R
  • Extract van malrove (Marrubium vulgare), wordt gebruikt als natuurlijke rustgever voor lichaam en geest.
  • Alostine (frequent gebruikt geneesmiddel in Afrika)
  • Scoparia dulcis (Scoparin A)
  • Tecoma stans (bloem: gele Bignonia)
  • Vinca major (plant: grote maagdenpalm)
  • Jambolan

Apta Voedingsadvies werkt met de exorfinen test van Exendo om te bepalen of iemand een overbelasting heeft voor exorfinen en dus een niet goed werkend DPP-IV enzym.

Het is aan te raden niet op eigen houtje DPP-IV enzymen te nemen in verband met wisselwerking met andere medicatie en voeding. Ook kun je ontwenningsverschijnselen krijgen van de exorfinen overbelasting, wat gemonitord wordt door APTA voedingsadvies.

De kenmerken van ontwenning (bv. geïrriteerdheid, toename stressgevoeligheid, onrust, agitatie enz…) verschillen per persoon:

Psychische ontwenningsverschijnselen: verhoogde prikkel- en stressgevoeligheid, geïrriteerdheid, moeheid, toegenomen behoefte naar suiker
Darmflora adaptatie: bij aanvang van gebruik van een probioticum kan gasvorming, krampen en of diarree optreden. Na verloop van tijd past het lichaam zich aan en verminderen of verdwijnen deze verschijnselen.

Maak een afspraak voor begeleiding of screening

De informatie in dit artikel komt van Exendo, het http://exendo.be/dpp-iv-enzym-onderzoek-en-referenties/#Functies  Op deze website vind je nog meer informatie en alle links naar wetenschappelijke onderzoeken die betrekking hebben op dit artikel.

 

Wil je weten of ik je kan helpen? Bel dan op maandagochtend tussen 10 en 11 uur voor een gratis kennismakingsgesprek: 0613426644 of mail naar info@voedingsadviesrotterdam.nl

Vond je dit artikel nuttig? Deel het dan gerust.

Ik besteed veel tijd aan het schrijven van blogartikelen, dit doe ik graag, ik wil dat je goed geinformeerd wordt, ik zou niets liever doen dan voor jou schrijven. Ik verdien hier niets aan, helaas moet ik dan ook steeds meer tijd besteden aan andere (betaald) werk en daardoor kan ik minder schrijven. Wil je mij ondersteunen? Dan kan dat al vanaf eenmalig €1,00 of meer. Gewoon als teken van waardering, of omdat je meer wilt lezen van mijn hand. Jouw donatie besteed ik uiteraard aan tijd om goeie blogs te schrijven. Alvast, heel erg bedankt!

, Lisa

Naam*

E-mailadres*

Bedrag €*



Glutamaat en GABA in evenwicht

Heb je last van concentratieproblemen, ADHD, op autisme gelijkende eigenschappen, geïrriteerd en constante onrust, dan kunnen je neurotransmitters uit balans zijn. Om uit te zoeken welke neurotransmitters dit zijn, kun je bij APTA een schriftelijke test doen. Dit is een vragenlijst waaruit zal blijken welke neurotransmitters overheersen en welke er tekort zijn. In deze blog gaan we het hebben over twee neurotransmitters GABA en glutamaat. GABA wordt ook onderzocht in de schriftelijke test, glutamaat niet, omdat deze twee neurotransmitters elkaar in balans houden. Heb je te weinig GABA, dan heb je een teveel aan glutamaat.  GABA kun je verhogen met voeding en supplementen, maar er zijn wel punten waar je op moet letten, want je moet zowel GABA als glutamaat balanceren. Hoe we dat doen en wat voor een neurotransmitters GABA en glutamaat zijn, kun je hieronder lezen.

GABA en Glutamaat zijn met elkaar verbonden

GABA verhogen kun je niet alleen maar met supplement doen, zoals het eigenlijk ook niet kan met andere neurotransmitters, tenminste niet als je als een pillen-slik-machine door het leven wilt. Bovendien heeft het bij veel mensen het tegenovergestelde effect. Er komen nogal wat zaken kijken bij het verhogen van GABA, op zich is dat niet vreemd omdat het lichaam nu eenmaal een mechanisme is waarbij alles van elkaar afhankelijk is. Zo wordt de productie van GABA beïnvloed door glutamaat. Deze twee neurotransmitters kun je niet los van elkaar zien.

Glutamaat en GABA zijn allebei belangrijke neurotransmitters die een grote invloed hebben op verschillende facetten van onze fysieke, mentale en spirituele gezondheid, waarbij de GABA remmend werkt en de glutamaat prikkelend.

Prikkelende neurotransmitters stimuleren hersencellen en remmende neurotransmitters kunnen deze prikkeling verminderen.

Net als bij alle neurotransmitters kan een teveel of te weinig problemen veroorzaken. Zoals altijd moet alles in balans zijn. Het klinkt saai, balans, balans, balans, maar ja, zo werkt het nu eenmaal. Het klinkt zo eenvoudig, maar helaas zijn er veel factoren die de balans kunnen verstoren. Vaak is er teveel glutamaat en te weinig GABA.

Wat is Glutamaat?

Glutamaat is de voornaamste prikkelende neurotransmitter. Het stimuleert je hersencellen zodat je kan praten, denken, informatie kan verwerken, nieuwe informatie op kan nemen, je goed op kan letten en informatie opslaan in het  korte en lange termijn geheugen.

Uit onderzoeken blijkt dat hoe meer glutamaat je hebt, hoe intelligenter je bent. Een hoog gehalte aan glutamaatreceptoren wordt in verband gebracht met superieure vaardigheden in leren en geheugen (denk hierbij aan het syndroom van Asperger) Jammer genoeg worden ze ook in verband gebracht met een verhoogd risico op beroertes en aanvallen en vele andere problemen.

Alhoewel glutamaat een van de uitbundigste neurotransmitters is in de hersenen,  is het maar een heel kleine concentratie.  Als dit concentratiegehalte stijgt, worden de neuronen te geprikkeld en kunnen ze niet meer normaal werken. De glutamaat wordt dan een zenuwgif.  Dat betekent dat het glutamaat de hersenen en de zenuwen te veel stimuleert, dit veroorzaakt neurologische ontstekingen en de afbraak van cellen.

Teveel glutamaat

Een teveel aan glutamaat is de voornaamste oorzaak van een grote variëteit aan neurologische stoornissen zoals:

  • autisme
  • ALS
  • Parkinson
  • schizofrenie
  • migraine
  • rusteloze benen
  • Gilles de la Tourette
  • Fibromyalgie
  • MS
  • ziekte van Huntington
  • beroertes
  • atriale fibrillatie
  • slapeloosheid
  • bedplassen
  • hyperactiviteit
  • OCD
  • bipolaire stoornis
  • angststoornis
  • STIMS (herhalende zelfstimulerende gedragingen zoals heen en weer wiegen, niet stil kunnen staan, hand flapperen, speelgoed rond draaien of op rijtjes zetten, echolalie, zinnen herhalen of lichaamsbewegingen herhalen zoals vaak gezien wordt bij autistische mensen).

Te veel glutamaat verhoogt ook eosinofielen (dit is een speciaal type witte bloedcel) dit veroorzaakte ontstekingen, verzwakt de bloedvaten waardoor migraine ontstaat en de bloeddruk onregelmatig wordt. Het verzwakt ook andere gebieden in de hersenen zoals de hypothalamus, de hippocampus en purkinjecellen waardoor spraak en taal aangetast worden. Heb je regelmatig migraine waarbij je merkt dat je moeilijker kunt articuleren of hussel je dan woorden door elkaar? Dan kan jouw migraine veroorzaakt worden door een teveel aan glutamaat.

Een verhoogd glutamaatgehalte triggert de hersenen om natuurlijke opiaten (endorfine/enkefaline) vrij te laten en de hersenen te beschermen tegen schade

Hierdoor krijg je een zweverig gevoel en kan leiden tot een tekort aan natuurlijk opioïden en het put het glutathion gehalte uit, deze is essentieel voor het ontgiftingsproces, ontstekingen te beheersen en de darmgezondheid. Glutathion beschermt ook tegen schade bij neuronen, dus als de glutathion productie uitgeput wordt, worden de hersencellen niet goed beschermt en dit draagt dan weer bij aan meer stervende cellen.

 

Vraag een consult aan

 

Andere effecten van een te hoog glutamaat gehalte:

  • Hoge hoeveelheden glutamaat kunnen ook de onvriendelijke bacteriën in de darmen verhogen en  bijdragen aan maagzuur problemen door een teveel aan maagzuur.
  • Te veel glutamaat kan leiden tot te veel acetylcholine, dit is ook een stimulerende neurotransmitter, door te veel acetylcholine kun je angstig worden en slapeloosheid, rusteloosheid en nervositeit krijgen.
  • Kwik in het lichaam wordt giftiger als er grote hoeveelheden glutamaat aanwezig is. Te veel glutamaat activeert ook kankercellen om meer tumorcellen te produceren en om te overleven. Heb je amalgaam vullingen en een teveel aan glutamaat dan heb je meer last van het kwik dan anderen.

Wat is GABA?

GABA, gamma-amino boterzuur, is de belangrijkste kalmerende neurotransmitter. De belangrijkste rol is de hersenen te kalmeren, alles langzamer te laten verlopen en je te ontspannen.

Een van de manieren waarop het dit doet is door de alfa-golven in de hersenen te verhogen. GABA is ook belangrijk voor spraak en taal. GABA is letterlijk de pauze tussen twee woorden in. Je hersenen gebruiken GABA om prikkels te verwerken. Zonder een goede GABA productie zouden gesprekken bestaan uit een waterval van zinnen, onduidelijke uitspraak en zouden we moeite hebben met het begrijpen van taal. (Als kind was ik een echte broddelaar, als ik ergens heel enthousiast over was  begreep men soms niets van wat ik vertelde, ik praatte heel snel, sprak de woorden half uit  en plaatste woorden ook door elkaar. Nu heb ik het nog als ik migraine heb, halve zinnen en woorden, ik hoor mijzelf dit zeggen maar krijg het toch niet goed mijn mond uit>overload aan glutamaat!))

Je spijsverteringskanaal zit vol met GABA receptoren, de samentrekking van de spieren van de darmen (de peristaltische beweging) is afhankelijk van GABA. Heb je obstipatie doordat je darmen stilliggen, dan is een GABA tekort hier verantwoordelijk voor. Je krijgt buikpijn en je ontlasting wordt niet naar de endeldarm afgevoerd.

GABA zorgt ook voor een gezonde hoeveelheid immuuncellen, IgA (antilichamen die je darmen en slijmvliezen beschermen tegen schadelijke indringers) dat betekent dat ze bijdragen aan een gezonde immuniteit.

Bij onvoldoende GABA krijg je klachten als:

  • nervositeit
  • angst
  • paniekaanvallen
  • agressief gedrag
  • verminderd oogcontact
  • a-sociaal gedrag
  • aandachtstekort
  • problemen met het focussen van het oog (dit zie je bij autistische mensen, als beide ogen naar binnen gericht zijn of waarbij de ogen horizontaal of verticaal heen en weer bewegen)
  • chronische pijnsyndromen
  • het kan ook bijdragen aan brandend maagzuur door dat GABA nodig is om het onderste deel van de slokdarm te reguleren.
  • en nog veel meer…

Een te laag GABA gehalte kan een rol spelen bij:

  • alcoholisme
  • drugsverslaving
  • het verlangen naar suiker en koolhydraten, omdat deze producten tijdelijk en kunstmatig de GABA verhogen, dus onbewust wordt je hierdoor aangetrokken. (mensen die zeggen verslavingsgevoelig te zijn, hebben dus een neurotransmitter en dan voornamelijk GABA probleem).

Uiteindelijk zorgen al deze producten voor een uitputting van de neurotransmitters en hierdoor zal het probleem niet opgelost worden.

 

Meer informatie over de gevolgen van een teveel glutamaat en te weinig GABA

vind je in het E-book “Glutamaat en GABA in balans”.

INHOUD van het e-boek:

Wat is glutamaat en hoe werkt het?
Teveel glutamaat
Gevolgen van een te hoog glutamaatgehalte

Ontstekingen
Glutathion tekort
Darmdysbiose
Autisme
Gilles de la Tourette
Restless legs
Multiple Sclerose
Bijnieruitputting
Maagzuurtekort
Migraine
Taurine
Glutaminezuur en ammoniak
Fibromyalgie
Angst en nervositeit
Schizofrenie
Bipolaire stoornis
Insuline en diabetes
Degeneratieve hersenziekten
De ziekte van Parkinson
De ziekte van Huntington
ALS

Wat is GABA?

GABA en Glutamaat zijn met elkaar verbonden
Hypothalamus
Sympathisch en parasympathisch zenuwstelsel
De balans van GABA en Glutamaat 

GAD enzym 

Er zijn verschillende oorzaken van een verstoorde GAD activiteit:
Te veel Calcium
Glutamaat wordt omschreven als een geweer en het calcium als de kogels
Te weinig Calcium
Zware metalen en glutamaat
Kwik
Candida
Glycine
Glutamaat transporters
Taurine en candida
Andere factoren waardoor er onvoldoende GABA is
Serotonine tekort

Voeding
Vet
Schadelijke stoffen in voeding
Neuro-gifstoffen in de voeding
Meest voorkomende bronnen van excitotoxinen
Andere bronnen van excitotoxinen
Andere voedingsstoffen die excitotoxinen bevatten die schade aan zenuwen toe kunnen brengen zijn

Medicijnen die je GABA receptoren beïnvloeden

Andere factoren die bijdragen aan de onbalans
Pyrolurie
Chronische stress
Vitamine K 

VOEDING
Vrije glutamaat in voeding
Glutaminezuur
L-glutaminezuur
D-glutaminezuur
Glutamaat
UMAMI
Wat doet glutaminezuur?
Andere vormen van vrij glutaminezuur
Gist
Waarom is het giftig?
Voedingsmiddelen met een heel hoog glutamaatgehalte
Vrije glutamaat in voeding

GABA verhogen
Over GABA supplementen
Taurine voor meer GABA
Wanneer beter geen taurine gebruiken?
Epigenetica
Cofactoren aanvullen
L-theanine om GABA te verhogen
Norepinefrine en acetylcholine

In de praktijk: Hoe verhoog je  GABA

Referenties

Bijlage
Lijst van producten met vrije glutamaat (MSG) 53

Koop het e-boek in de webshop.

Wil je weten of ik je kan helpen? Bel dan op maandagochtend tussen 10 en 11 uur voor een gratis kennismakingsgesprek: 0613426644 of mail naar info@voedingsadviesrotterdam.nl

Vond je dit artikel nuttig? Deel het dan gerust.

Ik besteed veel tijd aan het schrijven van blogartikelen, dit doe ik graag, ik wil dat je goed geinformeerd wordt, ik zou niets liever doen dan voor jou schrijven. Ik verdien hier niets aan, helaas moet ik dan ook steeds meer tijd besteden aan andere (betaald) werk en daardoor kan ik minder schrijven. Wil je mij ondersteunen? Dan kan dat al vanaf eenmalig €1,00 of meer. Gewoon als teken van waardering, of omdat je meer wilt lezen van mijn hand. Jouw donatie besteed ik uiteraard aan tijd om goeie blogs te schrijven. Alvast, heel erg bedankt!

, Lisa

Naam*

E-mailadres*

Bedrag €*



 

Abshire VM1, Hankins KD, Roehr KE, DiMicco JA. Injection of L-allylglycine into the posterior hypothalamus in rats causes decreases in local GABA which correlate with increases in heart rate. Neuropharmacology. 1988 Nov;27(11):1171-7.

  1. Amoreaux WJ, Marsillo A, El Idrissi A. Pharmacological characterization of GABA receptors in taurine-fed mice. J Biomed Sci. 2010;17 Suppl 1:S14

El Idrissi A, L?Amoreaux WJ. Selective resistance of taurine-fed mice to isoniazide-potentiated seizures: in vivo functional test for the activity of glutamic acid decarboxylase. Neuroscience.2008 Oct 15;156(3):693-9.

Richard W Olsen and Timothy M DeLorey. GABA Synthesis, Uptake and Release – Basic Neurochemistry. 1999

http://www.ncbi.nlm.nih.gov/books/NBK27979/

Todd D. Prickett and Yardena Samuels. Molecular Pathways: Dysregulated Glutamatergic Signaling Pathways in Cancer. Clinial Cancer Research August 15, 2012 18; 4240

Dr. Amy Yasko, Autism: Pathways to Recovery. Neurological Research Institute, LLC 2004, 2007, 2009

Dr. Rick Sponaugle. Anxiety Disorder Causes

http://sponauglewellness.com/wellness-programs/anxiety/anxiety-panic-disorder-causes/

Dr. Datis Kharazzian. The Gut Brain Axis. http://digestionsessions.com/dr-datis-kharrazian/

Richard W Olsen and Timothy M DeLorey. GABA Synthesis, Uptake and Release http://www.ncbi.nlm.nih.gov/books/NBK27979/

Möykkynen, Uusi-Oukari M, Heikkilä J, et.al. Magnesium potentiation of the function of native and recombinant GABA(A) receptors. Neuroreport. 2001 Jul 20;12(10):2175-9.

Contrusciere, Paradisi S, Matteucci A, Malchiodi-Albedi F. Neurotox Res. 2010 May;17(4):392-8. doi: 10.1007/s12640-009-9115-0. Epub 2009 Sep 15. Branched-chain amino acids induce neurotoxicity in rat cortical cultures.http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/19763733