Marshmellows gezond?

marshmallow

Grote kans dat als jij denkt aan Marshmellows je dan een kampvuurtje voor je ziet, twee kaakjes en daartussen de half gesmolten suikerbom genaamd Marshmellow. Maar wist je dat er een heel verhaal aan het ontstaan van Marshmellows zit?

Het woord Marshmellow is engels (ja duh) en is de naam voor de plant Malva, ofwel kaasjeskruid. En Malva werd al duizenden jaren terug door de Egyptenaren gezien als voedsel van de Goden. Ze cultiveerden het in Egypte en dreven er handel mee. Tegenwoordig zie je over de heel de wereld Malva in vele verschillende vormen. Kaasjeskruid en stokroos zijn de meest bekende.

DIGITAL CAMERA
DIGITAL CAMERA

Het snoepje van de Egyptenaren

De Egyptenaren mengden het sap van de Malva met honing, noten en dadels. Dit sap onttrokken ze van de wortels. In de 19e eeuw ontstond de Marshmellow zoals wij het kennen, maar dan wel met het echte, helende, sap van de Malvawortel. De doktoren kookte het sap met eiwitten en suiker, dit klopten ze op tot een meringue. Deze lieten ze hard worden en dit werd gebruikt als medicinaal snoepje tegen keelpijn! Door de jaren heen is het recept veranderd en vercommercialiseerd. Tegenwoordig bevat een marshmellow alleen suiker, eiwit en gelatine en heeft het geen medicinale werkng, nee, allesbehalve!

De originele Marshmellow is echter super! De Grieken noemden het de “officiele heler’. De wortel werd gebruikt om kwalen van binnenuit te helen.  Ze gebruikten het veel in zalven en compressen om wonden te helen. Je kunt voor veel huidaandoeningen gebruiken, muggebeten, uitslag, huidinfecties, borstontstekin. Je kunt het zelfs gebruiken als trekzalf, om splinters of een bijenangeluit de huid te trekken.

Malva wortel werd in recent verleden ook gebruikt bij koudvuurpatienten die hun ledematen hadden verloren.  Als je de wortel in water laat weken wordt het dikker en slijmerig. Daarbij heeft het ook antibiotische kwaliteiten. Als je keelpijn hebt of problemen met je slokdarm, maag of darmen werkt het helend.  Het werkt vochtafdrijvend en je kunt ook in thee doen. Je kunt een stukje wortel in je mond nemen en er op kauwen, zo stimuleer je de nieren en de blaas. De smaak is ook lekker.

Hoe kun je het gebruiken?

Zalven en compressen: Malva is een van de beste planten om schaaf- en snijwonden te behandelen. Snij de wortel fijn, meng het met water en maak een dikke pasta . Doe deze op en doek en leg deze aan op de wond. Let er wel op dat er bij een diepe wond geen wortelpulp in de wond komt, dek de wond dan eerst af met een gaasje.

Wond Wassen: Week de wortel in water. Spoel met het water de wond. Dit deinfecteert de wond en verminderd irritaties.

“Trekzalf”: Meng een klein beetje water en breng het aan op de splinter of bijensteek. Het slijm maakt het makkelijker om de angel of plinter eruit te trekken.

Helende Thee: Maak thee bij pijsverteringsklachen, brandend maagzuur, maagzweer, prikkelbare darm syndroom en obstipatie.

Diuretische Thee: Malv kan de nieren en blaas ontdoen van giiftige toffen en helpt calcium op te bouwen. Het wordt ook gebruikt bij nierontstekingen, blaasontsteking.

Pijnlijke mond en tandvlees: Spoel je mond met het slijmerige water van de geweekte kauw op een stukje wortel.

Bereiding en dosering:

Thee: ongeveer 5 tot 6 gram wortel in 2 dl heet water

Afkooksel: Kook de wortel 15-20 minuten in wat water, laat zachtjes pruttelen.

Mondspoel water:  Week 2 gram wortel 2 uur in een kopje koud water. Haal de wortel er uit en gorgel ermee

Bad  en Wassen: Week de wortel een uur in koud of warm water. De hoeveelheden varieren.

Voorzorgsmaatregelen en bijwerkingen:

Malvawortel is heel veilig om medicinaal mee te werken, voor zover bekend zijn er geen giftige effecten bekend.

Het intern gebruik van Malvawortel kan de bloeduikerspiegel veranderderen en je moet oppassen als je een leverziekte hebt, zwanger bent, diabetisch of als je verslaafd bent aan alcohol.

Je kunt ook malvabloemen of het blad van de malva gebruiken, deze zijn minder sterk dan de wortel.

Wildplukken: Heermoes scheuten

Het wildpluk seizoen is begonnen, deze keer probeerde ik iets nieuws uit: Het bereiden van heermoes.

Equisetum arvense, Akkerpaardenstaart. 

De paardestaart stamt af van een prehistorische plant van 400 miljoen jaar terug, toen was de plant een gigantische boom. Het  groeit nu  op voedingstof arme gronden. Ze bevatten heel veel mineralen en zijn goed voor mensen met reumatische aandoeningen.

Het kent vele medicinale toepassingen waarover ik niet uit zal wijden, dat hebben anderen ook al prima gedaan. Zoals bijvoorbeeld in dit geweldige boek.  Of deze website.

 

heermoesgroeiwijze