DDP IV enzymen en exorfinenbelasting

afbeeldingsbron: https://www.sohf.nl/nieuws/het-nut-van-enzym-suppletie-door-wetenschap-onderbouwd

Heb je last van depressie, angst, stress, overgewicht of diabetes type 1 of 2? En heb je toevallig ook concentratieproblemen, ADHD/ADD? Ben je gek op brood en zuivel? Of eet/drink je veel soja en spinazie?

Laten we dan een kijkje nemen in de darmen. We kijken deze keer niet naar de samenstelling van darmbacterien of een lekke darm, maar naar morfine achtige stoffen die in voeding voorkomt: exorfinen.

Als al eens een lowcarb of paleodieet hebt gevolgd en je bent er in het begin flink chagerijnig van geworden, je partner klaagt dat dit dieet je niet leuker maakt, dan weet je: Je bent aan het afkicken van exorfinen. Deze morfine-achtige stoffen geven je even een goed gevoel. Sommige mensen zijn er aan verslaafd zonder dat ze het weten.  Je hebt bijvoorbeeld een dip: neemt iets met tarwe (koekje, brood, etc) en je voelt je weer even beter.

Exorfinen zitten in gluten, caseine, soja en spinazie en in sommige schimmels. Normaal gesproken worden ze in de darmenafgebroken door het DPP-IV enzym. Maar er zijn mensen waarbij dit enzym onvoldoende werkt.  Als exorfinen niet goed afgebroken worden wordt de endorfine receptoren overmatig geactiveerd, die op hun beurt dopamine stimuleert. Hierdoor voel je je lekker. Je zou denken, niets aan de hand toch?

Maar door een langdurige overmatige stimulatie wordt endorfine, dopamine, insuline en cortisol ongevoelig. Hierdoor kun je diabetes type 1 en 2, overgewicht, stress-stoornissen en bijvoorbeeld depressie en angststoornissen, restless legs ontwikkelen.

Afspraak maken

DDP-IV enzym

Men weet pas sinds 2011 dat het DPP-IV enzym de hoeveelheid endorfine in de hersenen reguleert. Deze ontdekking is een mijlpaal in de geneeskunde, aangezien endorfine (samen met insuline) de belangrijkste dopamine stimulator is in het beloningssysteem van de hersenen. Daarmee neemt het enzym een centrale plaats in het ontstaan van psychische stoornissen.

Smaakversterkers blokkeren het DPP-IV enzym erg snel . Ook vernielen ze de  endorfine-receptoren waardoor de endorfine aanmaak met 70% daalt zodat er minder dopamine vrijkomt.

Het DPP-IV enzym beschermt de endorfine receptoren tegen overbelasting door opioïden, met in het bijzonder de exorfinen uit voeding.

Diabetes en bijnieruitputting

Exorfinen zorgen in de eerste fase voor een forse toename van endorfine, dopamine, insuline en cortisol in de cellen en neuronen. Endorfine en dopamine is fijn maar een teveel aan insuline kan je insulineresistent maken en uiteindelijk zorgen voor diabetes en bij een constante overflow van cortisol voel je je vaak onrustig, gehaast, in paniek of angstig. Tot uiteindelijke de bijnier uitgeput is en geen cortisol meer kan aanmaken en je bijnieruitputting hebt.

Depressie

Volgens diverse onderzoeken hebben mensen met een depressie een verlaagde DPP-IV activiteit. Bij deze mensen stapelen de exorfinen zich op in de hersenen, waar ze de serotonine receptoren blokkeren.
Antidepressiva zijn actief op de serotonine receptoren. Dit zou kunnen verklaren waarom antidepressiva (volgens een meta-studie uitgevoerd door het FDA in 2008) over het algemeen niet beter werken dan een placebo. Antidepressiva blokkeren de werking van dopamine.

ADD/ADHD

De combinatie antidepressiva en methylfenidaat die zo vaak aan mensen met ADD/ADHD wordt gegeven is dan ook contraproductief.
De meeste antidepressiva worden geactiveerd via de endorfine receptoren . Dit verklaart waarom mensen met endorfine probleem niet geholpen kunnen worden door antidepressiva. Uit een meta-studie van het FDA blijkt dat antidepressiva niet beter werken dan een placebo.

Exorfinentest

Wat is het DPP-IV enzym?

Het DPP-IV enzym is een multifunctionele enzymen en heeft meer dan 70 functies. Het is onder meer betrokken bij de afbraak van exorfinen, dit zijn morfineachtige eiwitten uit gluten, caseïne, soja, spinazie en micro-organismen. En het is belangrijk voor het immuunsysteem.

Het DPP-IV enzym bevindt zich in de dunne slijmlaag van de darmen. Daar verhindert het de opname van exorfinen in de bloedbaan en beschermt het de endorfine receptoren. Het endorfinesyteem heeft in de darm een ontstekingsremmende  werking. Het DPP-IV enzym helpt de microvilli mee in stand houden en is daarmee is van de belangrijkste enzymen om lekkende darm te voorkomen en te behandelen.

Onderzoek wijst uit dat bij een tekort aan DPP-IV enzym werking (bv. onder invloed van gluten) de microvilli verkleinen en lekkende darm in de hand werkt. Galactose, een genetische DPP-IV enzym stimulator doet de groei van microvilli toenemen.

Immuunsysteem

De immunologische functie van het DPP-IV enzym wordt afzonderlijk aangeduid met de term CD26 enzym. Een tekort aan  CD26 activiteit is betrokken bij diverse immuun-aandoeningen en kanker. Vitamine A is een van de genetische stimulators van het CD26 enzym.

CD26 activeert de lymfocyten die prolifereren in T-cellenB-cellenNK-cellen. Deze cellen en hun bijproducten (antistoffen) spelen een centrale rol in het adaptieve of verworven immuunsysteem. Dit is het aanpassingsimmuunsysteem tegen ziekteverwerkers zoals pathogenen en eiwitten die antistof-reacties kunnen teweegbrengen (bv. de IgG en de IgE antistoffen door voeding).

Verstoringen in de werking van CD26 zijn betrokken bij diverse (auto) immuunaandoeningen. Voorbeelden zijn allergieën, astma, CVS, kanker, fibromyalgie, reumatoïde arthritis, lupus, depressie en autisme .

CD26 bindt zich op dezelfde receptoren van de lymfocyten waar zich ook exorfinenorganofosfatenstreptokinase en thiomersal binden. Dit laatste is een kwik bevattende stof die aan vaccins wordt toegediend. Volgens Vodjani ligt het vaccineren met thiomersal mee aan de oorzaak van de toename van autisme, ADD en ADHD. Deze co-receptoren worden ook bezet door stoffen die een rol spelen bij kanker, AIDS, reumatoïde artritis, lupus, multiple sclerose en andere (auto) immuunziekten.

Defecten in de werking van het CD26 enzym zou ook betrokken zijn bij de vorming van myelomonocyten. Deze cellen spelen een rol bij het ontstaan van acute en chronische myeloïde leukemie.

Het CD26 enzym heeft een sterke antivirale werking. Zo is bekend dat vrouwen met een sterke CD26 werking geen HIV-1infectie ontwikkelen na geslachtsgemeenschap met een seropositieve man.  Volgens diverse wetenschappers wordt de AIDS-epidemie mogelijk gemaakt door een verminderde functie van het DPP-IV/CD26 enzym.

Een verstoring in de werking van het CD26 enzym is betrokken bij de meeste (auto) immuunziekten . Dit doet de vraag rijzen of wel een goed idee is om medicinale DPP-IV/CD26 remmers in te zetten voor de behandeling van diabetes. Zeker nadat bekend werd dat deze geneesmiddelen de kans op kanker doen toenemen.

Er zijn onderzoeken waarbij de DPP-IV en CD26 enzym functie (in bepaalde omstandigheden) onafhankelijk van elkaar blijken te werken. Dit betekent dat iemand geen immuniteitsproblemen kan ondervinden (CD26), maar wel andere complicaties ten gevolge van een deficiënte DPP-IV enzym werking. De enige bedenking is dat dit onderzoek is gesponsord door fabrikanten van DPP-IV enzym remmers.

 

Allergien

Als het  DPP-IV enzym niet goed werkt zorgt dit voor een toename van de eosinofiele granulocyten. Deze witte bloedcellen zijn betrokken bij de pathogenese van allergische reacties, zoals allergisch astma, rinitis en dermatitis. Toename van de eosinofiele granulocyten veroorzaken een systemische respons. Bij deze respons komen ontstekingsmediatoren   (IL-1, IL-6 en TNF-alpha) in de bloedbaan terecht die een allergische reactie opgang brengen.

Het DPP-IV enzym is een essentieel enzym voor de antigeen presentatie. Het DPP-IV enzym promoot een normale cellulaire immuun-respons en is belangrijk voor de vorming van signaalstoffen die betrokken zijn bij inflammatie en andere immunologische reacties. Uit onderzoek blijkt dat de afbraalk van TNF-alfa (tumor necrosis factor alpha) gebeurt door DPP-IVTNF-alfa is een signaalstof dat ontsteking stimuleert en betrokken is bij auto-immuunziekten en kanker. Een verminderde werking van DPP-IV heeft overproductie van TNF-alfa tot gevolg. Dit wordt in verband gebracht met een aantal immuunziekten, zoals autisme, kanker, darmontstekingen en reumatoïde artritis.

In een onderzoek van 2007 werd een verband aangetoond tussen het DPP-IV enzym en allergieën. Moeders met tijdens de borstvoeding lage DPP-IV waarden, hadden beduidend meer kans op een kind met dermatitis en allergieën.

Een deficiënte DPP-IV werking zorgt voor een toename van de eosinofiele granulocyten. Deze witte bloedcellen zijn betrokken bij de pathogenese van allergische reacties, zoals allergisch astma, rinitis en dermatitis. Toename van de eosinofiele granulocyten veroorzaken een systemische respons. Bij deze respons komen ontstekingsmediatoren (IL-1, IL-6 en TNF-alpha) in de bloedbaan terecht die een allergische reactie opgang brengen.

Het DPP-IV enzym is een essentieel enzym voor de antigeen presentatie. Het DPP-IV enzympromoot een normale cellulaire immuun-respons en is belangrijk voor de vorming van signaalstoffen die betrokken zijn bij inflammatie en andere immunologische reacties. Uit onderzoek blijkt dat de afbraalk van TNF-alfa (tumor necrosis factor alpha) gebeurt door DPP-IVTNF-alfa is een signaalstof dat inflammatie stimuleert en betrokken is bij auto-immuunziekten en kanker.. Een verminderde werking van DPP-IVheeft overproductie van TNF-alfa tot gevolg. Dit wordt in verband gebracht met een aantal immuunziekten, zoals autisme, kanker, darmontstekingen en reumatoïde artritis.

In een onderzoek van 2007 werd een verband aangetoond tussen het DPP-IV enzym en allergieën. Moeders met tijdens de borstvoeding lage DPP-IV waarden, hadden beduidend meer kans op een kind met dermatitis en allergieën R.

DPP-IV enzym remmende factoren

De werking van het DPP-IV enzym kan worden geremd door verschillende natuurlijke en chemische stoffen. Sommige van deze stoffen zoals kwik (amalgaamvullingen) kunnen de werking van het enzym jarenlang afremmen. Koemelk (en andere niet-humane melk) is niet geschikt voor de mens.

  • Niet-humane melk (bv. koemelk) bevat casomorphin-5, een exorfine uit caseïne. De afbraakproducten van casomorphin-5 blokkeren de werking van het DPP-IV enzym. Indien niet-humane melk geschikt was voor de mens, zou het nooit een enzym remmen dat meer dan 70 functies heeft. (humane melk bevat geen casomorphin-5). Bovendien is casomorphin-5 in de hersenen zowat tien maal sterker dan morfine R. Met andere woorden niet-humane melk heeft een verdovend effect dat haaks staat op het overlevingsinstinct van de oermens (jagers moeten alert zijn).

Een overzicht van de DPP-IV remmende factoren:

  • Calcium suppletie: het nemen van DPP-IV producten mag liefst niet gecombineerd worden met de extra inname van calcium.
  • Organofosfaten (insecticidenherbiciden en pesticiden)
  • Kwikverbindingen: (amalgaam, vaccins en vis)
  • Vaccins tegen baarmoederhals kanker 
  • Ezetimibe: (cholesterolverlager)
  • Statines: (cholesterolverlagers)
  • Chlorambucil (chemotherapie)
  • DPP-IV remmers: (diabetes) DPP-IV remmers verhogen de kans op psychose en andere dopamine verstoringen (bv. verslaving en gewelddadig gedrag)
  • Glucocorticoïden: (voornamelijk cortisol)
  • Superoxide: zie punt dementie en de ziekte van Parkinson
  • Cationische peptidenCaseïneexorfinen; de afbraakproducten van BCM-5 – een caseïneexorfine –  remmen de werking van het DPP-IV enzym. Met andere woorden niet-humane melk-exorfinen schakelen de werking van het DPP-IV enzym uit.
  • Dynorphin: een opioïde die de KOR receptoren van het endorfinesysteem activeert. De KOR receptoren werken als een remmer van de andere twee receptoren van het endorfinesysteem (MOR en DOR). Dynorphin wordt actief door opiaten (bv.exorfinen), het gebruik van dopamine stimulerende geneesmiddelen   (bv.Ritalin®/Rilatine®, dextro-amfetamine, Levodopa®), antipsychotica, chronische stress, roken, alcohol, bijna alle drugs en het consumeren van overwegend vette voeding. Dynorphin is een dopamine-remmer, een DPP-IV enzym remmer en een BDNF remmer. BDNF beschermt de hersenen tegen neurodegeneratie, een problematiek die voorkomt bij geheugenproblemen, de ziekte van Alzheimer en Parkinson .
  • Histamine, een stof die vrijkomt bij allergische reacties. Histamine is een dynorphin-activator een stof met een sterk DPP-IVremmend effect .
  • Dopamine stimulerende medicatie (bv.Ritalin®/Rilatine® R, dextro-amfetamine R, Levodopa® R), activeren dynorphin, dat een DPP-IV remmer is R (zie dynorphin)
  • Cholecystokinine, een neurohormoon dat de galblaas stimuleert tot het afscheiden van gal. Cholecystokinine veroorzaakt een toename van dynorphin R, dat een DPP-IV remmer is(zie dynorphin). Exorfinen veroorzaken een sterke toename van cholecystokinine wat op termijn kan leiden tot het ophopen van galstenen en galblaasinfecties (helaas wordt er veel te snel overgegaan tot het operatief verwijderen van de galblaas). Gluten veroorzaakt een acht keer langzamere lediging van de galblaas door toename van cholecystokinine.
  • Chronische en belastende stress. Stress activeert het CRH hormoon, dat op zijn beurt dynorphin activeert. Dynorphin is een DPP-IV remmer. (zie dynorphin)
  • Chitosan is een natuurlijk voorkomende polysacharide met antibacteriële werking. Het wordt gebruikt in deodorants, waterverzachters, waterfilters en voor het klaren van wijn. Het is tevens een erg omstreden voedingssupplement om te vermageren (omdat het de opname van vet via de darmwand blokkeert), dat helaas mag verkocht worden…. Chitosan is een sterke DPP-IV remmer (80% verminderde activiteit van het DPP-IV gen)
  • Berberine: een vaak toegepast voedingssupplement, komt ook voor in Relora® (productnaam van een voedingssupplement met extracten van Phellodendron amurense)
  • Polyfenolen. Komen van nature voor in planten en groenten. In natuurlijke vorm zijn polyfenolen gezond. Geconcentreerde polyfenolen (extracten) gebruikt in voedingssupplementen zijn giftig omdat ze een sterke DPP-IV remmende werking hebben. Sommige van deze polyfenolen remmen het DPP-IV enzym sterker dan de DPP-IV remmende geneesmiddelen die aan diabetici worden voorgeschreven. De polyfenolen werden in dit onderzoekR ingedeeld in drie categorieën volgens hun DPP-IVremmende werking. Groep 1 (sterkste remmers): resveratrol, luteoline, apigenine, en flavonen. Groep 2 (matige remmers): naringenin, hesperetin, cyanidin-3-glucoside, kaempferol en malvidine. Groep 3 (zwakke remmers): cyanidine, quercetine en koffiezuur. Caseïne remt de werking van polyfenolenR (tot 75% en meer). Dit houdt onder meer in dat mensen die een zuivelvrij dieet volgen voedingssupplementen met polyfenolen best mijden.
  • EDTA : (een zware metalen chelator)
  • Adenosine
  • TNF-alfa en TGF-beta
  • Fosforzuur: (een smaakversterker in bijna alle frisdranken)
  • Forskolin
  • Hyperinsulinemie
  • Fluor en fluoriden
  • Antibiotica 
  • Efedrine (hoestdranken, drugs)
  • Erythrina variegata. (Indische koraalboom)
  • Galega orientalis (bloem: geitenruit)
  • Bacitracin (metaboliet van de Bacillus subtilis bacterie)
  • Mango bladeren en stengels: (Mangifera indica, alleen de bladeren en stengel)
  • Pennisetum glaucum (Gepelde parelgierst is in grote delen van Afrika het oorspronkelijke ingrediënt van couscous. In de Noord-Afrikaanse keuken wordt doorgaans tarwegries gebruikt, in deze versie is couscous eveneens in de westerse keuken bekend. Parelgierst wordt soms gebruikt bij het maken van bier)
  • Rauvolfia serpentina (een van de 50 meest gebruikte kruiden in de Chinese geneeskunde)
  • Druivenpitten: (ook in olie en druivenpitten supplementen zoals proanthenol en resveratrol).
  • Naringine: een flavonoïde, zit in grapefruit en sinaasappelschillen (commercieel sinaasappelsap uit extracten bevat schilrestanten). Naringine blokkeert niet alleen de P450-detox-enzymen (CYP3A4 en CYP1A2) maar ook het DPP-IV enzym R. In België wordt de grapefruit ook wel pompelmoes genoemd.
  • Epicatechine derivaten: antioxidanten concentraten uit groene thee, rode wijn en chocolade. Het nemen van teveel antioxidanten via supplementen is toxisch.
  • Teveel zink: (bv. door hoge doseringen in voedingssupplementen. Chlorella, tarwe en andere granen kunnen een zink-tekort veroorzaken. Magnesium versterkt de binding van de endorfine receptoren in de hersenen van ratten, terwijl zink deze magnesium interventie neutraliseert )
  • Cadmium. (roken)
  • Wei :(bv. in proteïne shakes, kan de kans op prostaatkanker verhogen)
  • Febreze: (een stofverfrisser met zinkchloride): niet inademen en best uit de buurt houden van huisdieren (risico voor overgewicht, stressovergevoeligheid,  kanker, depressie en andere psychische stoornissen bij huisdieren)
  • Syzygium cumini (jambolan, een eetbare vrucht van de mirtefamilie)
  • Extract van Oryza sativa var. glutinosa (kleefrijstR
  • Extract van Piper longum, een pepersoort die veel wordt gebruikt in de ayurvedische geneeskunde R
  • Extract van malrove (Marrubium vulgare), wordt gebruikt als natuurlijke rustgever voor lichaam en geest.
  • Alostine (frequent gebruikt geneesmiddel in Afrika)
  • Scoparia dulcis (Scoparin A)
  • Tecoma stans (bloem: gele Bignonia)
  • Vinca major (plant: grote maagdenpalm)
  • Jambolan

Apta Voedingsadvies werkt met de exorfinen test van Exendo om te bepalen of iemand een overbelasting heeft voor exorfinen en dus een niet goed werkend DPP-IV enzym.

Het is aan te raden niet op eigen houtje DPP-IV enzymen te nemen in verband met wisselwerking met andere medicatie en voeding. Ook kun je ontwenningsverschijnselen krijgen van de exorfinen overbelasting, wat gemonitord wordt door APTA voedingsadvies.

De kenmerken van ontwenning (bv. geïrriteerdheid, toename stressgevoeligheid, onrust, agitatie enz…) verschillen per persoon:

Psychische ontwenningsverschijnselen: verhoogde prikkel- en stressgevoeligheid, geïrriteerdheid, moeheid, toegenomen behoefte naar suiker
Darmflora adaptatie: bij aanvang van gebruik van een probioticum kan gasvorming, krampen en of diarree optreden. Na verloop van tijd past het lichaam zich aan en verminderen of verdwijnen deze verschijnselen.

Maak een afspraak voor begeleiding of screening.

De informatie in dit artikel komt van Exendo, het http://exendo.be/dpp-iv-enzym-onderzoek-en-referenties/#Functies  Op deze website vind je nog meer informatie en alle links naar wetenschappelijke onderzoeken die betrekking hebben op dit artikel.

Wat kun je verwachten bij de Lentedetox?

Er zijn vele manieren van ontgiften en veel mensen denken bij het woord ‘Detox’ aan en week lang alleen maar sapjes drinken en honger lijden. Maar dat hoeft helemaal niet. Waar het bij een detox omgaat is je te ontdoen van opgeslagen gifstoffen in je lichaam. Dit kun je op een milde manier doen, door je geen gifstoffen meer te eten en je zelf te voeden met voedingstoffen die helpen ontgiften. Bij de Lentedetox van Apta Voedingsadvies eet je gezond, je eet voornamelijk groenten en fruit en je mag deze week één keer vis eten. Ook mag je couscous, rijst en aardappel, of zoete aardappel, net wat je zelf wil. 

Twijfel je of je lichaam wel een detox nodig heeft, lees dan hier verder. 

Klik hier om het boek te bestellen

Het ontbijt bestaat uit sap, smoothie of muesli.

De lunch is een grote salade (eet tot je echt vol zit!)

Het avondeten is voornamelijk vegetarisch, 1x mag je vis (maar het hoeft niet als je dat niet wilt)

Een greep uit de recepten in de Startersgids waar we met de Lentedetox mee werken: 

  • Aardbei smoothie
  • Rauwe Muesli
  • Groeni tropicali – Spinazie met mango smoothie (verrassend lekker!)
  • Versgeperst sap met munt en kaneel
  • Pina Colada smoothie
  • Geroosterde venkelsalade ( Neutraal )
  • Gevulde rode paprika’s  ( Neutraal )
  • Maiskolf met salade ( Mais, Neutraal/Koolhydraten)
  • Volkoren pitabroodjes met salade ( Koolhydraten)
  • Geroerbakte gember vis ( Vis Eiwit)
  • Thai roerbak met rijst ( Rijst Koolhydraten )
  • Vegetarische  curry met salade ( Neutraal Groenten)
  • Geroosterde Mediterrane groenten ( Neutraal Groenten)
  • Salsa dip
  • Paddenstoelen paté
De startersgids voor de lentedetox, boordevol informatie om je detox tot een succes te maken!

Als je de startersgids aanschaft krijg je toegang tot de geheime facebook groep.

Deze start op 18 april. Wees er dus snel bij!

Na deze datum kun je je niet meer aanmelden voor de begeleiding.

Klik hier

Rauwe kerrie-linzensoep

We zitten in de ziekenboeg, dochterlief heeft gister diagnose ziekte van Pfeiffer gekregen en ik hang zelf tegen een verkoudheid/griep aan die niet echt doorzet. ( ik zal toch niet ook Pfeiffer hebben??) Dus we zitten  aan de powerfoods! Ofwel bakken vol groenten en peulvruchtkiemen!

Dochterlief eet vegetarisch en moet veel drinken, dus soep leek me een goede oplossing. Fosfor schijnt volgens de homeopathie te helpen om Pfeiffer sneller te genezen. In peulvruchten zit veel fosfor en het fijne is dat plantaardige bronnen van fosfor beter voor je zijn dan dierlijke omdat de balans met calcium hierin goed is.

Fosfor per 100 gram product:

  • Linzen (droog) 400 mg
  • Linzen (bereid) 160mg
  • Tarwe (droog) 400 mg
  • Tarwebrood, 110 mg

Na bereiding zit er dus meer fosfor in linzen dan in tarwe.

Linzen bevatten fosfor, ijzer, thiamine (B1) en koper en zijn een goede eiwitbron. Daarnaast bevatten ze ook veel vitamine C.

Rauwe kerrie-linzensoep

Ingredienten voor 1 liter soep:

1 cup gekiemde rode linzen (lekkere volle cup) en wat extra voor garnering.

3 eetlepels ui, gehakt

1 cup water

2 eetlepels geraspte kokos

1 courgette, in blokjes

1 rode paprika, de helft voor de soep, de helft voor garnering

1 teen knoflook

2 theelepels kerriepoeder (ik gebruik altijd Surinaamse Masala)

1/2 cup banaan in plakjes

1/2 verse groene chilipeper

2 eetlepels gehakte verse koriander, voor garnering cilantro

limoensap van 1,5 limoen

1 theelepel zeezout (naar smaak)

Cayennepeper naar smaak, al gebruik ik altijd pul biber, Turkse pepervlokken

Bereiding

  1. Doe de gedroogde kokosrasp in 1 cup water en laat het 20 minuten wellen.
  2. Doe de rasp hierna met het weekwater in een blender met de gekiemde linzen. (vergeet niet wat linzen te bewaren voor garnering), de uien, courgette, rode paprika, knoflook, banaan, groene chilipeper, limoensap, avocado en zout.
  3. Blend tot een gladde soep en voeg er naar smaak cayennepeper aan toe. (Ik hou niet van te veel peper, vandaar dat ik de peper pas op laatste toe voeg, dan kan ik beter doseren. Er zit tenslotte ook al groene chilipeper in.)
  4. Schenk de soep in twee kommen en garneer met wat linzen en verse koriander.

Aantekening:

Wil rode linzen kiemen dan moet je brown lentils van het merk TRS kopen bij een Surinaamse toko. Kijk goed op de verpakking, er staat dan ook op 'red lentils' in kleinere letters. Dit zijn de rode linzen die je kunt laten kiemen, rode linzen zonder bruin vlies kiemen niet. Kun je niet aan rode linzen komen, dan kun je natuurlijk ook groene linzen nemen. Ik vind rode linzen erg lekker, maar groene kunnen net zo goed.

Deze rauwe soep is lekker pittig en vol van smaak. Je kunt de kerrie vervangen door jouw eigen kruidenmengsel, massala's (Indiase kerrie mengsels) vind ik zelf het lekkerste. Ben je niet zo thuis met kruidenmengsels, probeer dan eens de mengsels Jonnie Boer uit, je kunt ze in de supermarkt kopen. Ik vind ze erg prijzig, maar ze zijn wel lekker. 

Wil je alle voedingsstoffen behouden dan moet je deze soep dus koud eten. Maar natuurlijk kun je het na het blenderen ook even verwarmen in een pannetje, er gaat dan wel een deel vande voedingsstoffen verloren, maar het is nog steeds supergezond ennnn, heel belangrijk: Lekker! 

Hik jij ook tegen de lente aan? Vergeet je dan niet in te schrijven voor de Lentedetox, we gaan dan vanaf 18 april aan de slag met veel groenten en makkelijke recepten die helpen je te ontdoen van gifstoffen. Hiervoor dien je wel het detoxboekje aan te schaffen voor een luttele €11,50. Begeleiding krijg je via facebook, in een geheime groep, alleen voor deelnemers van de detox..

Serotoninesyndroom en (voedsel)verslavingen

Serotonine is voornamelijk bekend als de neurotransmitter waar een tekort aan is bij depressie, maar teveel aan serotonine geeft een reeks klachten die veel ernstiger kunnen zijn. Sterker nog de lijst van klachten is enorm lang! Dit is bekend als het serotonine-syndroom.

De ernst van de klachten is afhankelijk  of je een klein teveel hebt of een groot teveel aan sertonine. Bij een groot opstapeling van serotonine kunnen de klachten zo ernstig zijn dat je in een coma raakt en patienten op de Intensive Care kunnen belanden. Dit is dan meestal het gevolg van een te grote inname van serotonine medicatie in combinatie met bijvoorbeeld drugs, st.janskruid en/of voeding die serotonine verhoogd. Daarom is het altijd belangrijk om mensen te monitoren die anti-depressiva gebruiken.

De symptomen van een serotoninesyndroom:

  • onrustig gevoel
  • slaapstoornissen
  • beven
  • koude rillingen
  • hyperactiviteit
  • agitatie
  • hoge bloeddruk
  • waarnemings- en denkstoornissen
  • geheugenstoornis
  • semi coma
  • transpiratie
  • koorts
  • verwardheid
  • spierspanning of -trekking
  • diarree
  • roodheid
  • coördinatiestoornissen
  • snelle hartslag
  • griepachtig gevoel
  • spierpijnen
  • vermoeidheid
  • eetstoornissen
  • overgewicht
  • agressief gedrag
  • verslavingen
  • depressie
  • angsten
  • carcinoïd syndroom (zie artikel in het blad De natuur uw arts nr. 201 en op
    www.levendvoedsel.nl)
  • bloedvatvernauwing
  • flush ofwel blozen
  • verlegenheid
  • migraine
  • oversekst gedrag
  • spastische darm
  • ontstekingen
  • dwangmatig gedrag
  • schommelende bloedsuikerspiegel
  • stress
  • hoog gevoeligheid
  • gevoelig voor licht
  • spanningen
  • geluiden
  • aanrakingen
  • schrikachtig gedrag
  • fobieën zoals straat- of hoogtevrees
  • oedeem ofwel vasthouden van vocht
  • wisselende stemmingen
  • heftige emoties
  • vaak huilen
  • gevoelens van eenzaamheid
  • heimwee of gemis
  • hormonale stoornissen
  • snelle werking van de schildklier met als gevolg een snelle stofwisseling waardoor magerte kan ontstaan
  • snel en vaak verliefd raken
  • te euforisch gevoel ondanks het zich niet goed voelen
  • moeilijk bij emoties kunnen komen en daardoor deze niet verwerken
  • zonnebrand
  • obsessief gedrag
  • zich elektrisch geladen voelen
  • spierdystrofie
  • hersenbeschadiging door ontsteking aan het hersenslijmvlies
  • beschadiging hartkleppen
  • nierbeschadiging
  • overmatig zweten

Medicatie als  MAO-remmers (Mono-Amino-Oxidase) en SSRI’s (Selective Serotonin Re-uptake Inhibitors) kunnen dus voor een te hoog serotoninegehalte zorgen, maar uit de praktijk blijkt dat mensen met een erfelijk bepaalde overgevoeligheid voor biogene aminen vaak gevoelig zijn voor verslavingen, waaronder ook voedselverslaving. Dit wordt veroorzaakt door een verhoogd histamine- en een verlaagd serotoninegehalte.

Onbewust en onwetend zoeken zij, vaak al beginnend in de puberteit, juist naar die middelen die serotonine aanmaken zoals:

  • medicijnen
  • supplementen
  • suiker
  • complexe koolhydraten
  • serotoninerijke voeding
  • drugs
  • tabak en alcohol

Hiermee wordt het tekort aan serotonine aangevuld.

Ken je het gevoel dat je je onrustig voelt en je iets zoet wil eten. Of wat mensen vaak zeggen: ik zou echt niet zonder brood kunnen, of zonder suiker. Je weet niet waarom maar iedere keer als je vol goede moed aan een dieet begint, eindigt je dag toch weer met een koekje of een paar boterhammen, of je neemt toch weer een joint of een biertje. Je vraagt je af? Waarom kan ik het niet volhouden, waarom wordt ik zo chagerijnig als ik een dieet volg? Ook met een lowcarbdieet waarbij je onbeperkt mag eten van bepaalde voedingsmiddelen en je dus geen honger hoeft te hebben, sta je toch weer voor de voorraadkast.

Dit kan twee dingen betekenen:

  • dat je een tekort hebt aan voedingsstoffen en je lichaam blijft vragen naar gezonde voeding omdat je of niet genoeg gezonde producten eet, of omdat je lichaam de voedingsstoffen niet op kan nemen
  • dat je een serotonine-tekort hebt en je een onrust voelt waarvan je weet dat je die kunt stillen met voeding, drugs of alcohol. Heb je eenmaal iets genomen, ook al is het maar een boterham, dan voel je je daarna weer rustig en voldaan.
  • of allebei

Mensen met een tekort aan serotonine zijn extra gevoelig voor graan- en suikerverslaving, maar ook andere verslavingen. Door een verhoogd gebruik van genoemde middelen kan het serotoninesyndroom ontstaan.

  1. Om problemen te voorkomen is het verstandig om het serotonine- en histaminegehalte te laten bepalen en intolerantie voor biogene aminen op te sporen, bijvoorbeeld met behulp van bioresonantie.
  2. Daarna is het van essentieel belang om, met hulp van een voedingstherapeute, het voedingspatroon aan te passen en te kiezen voor een natuurlijke en gezonde leefstijl, zonder al die stimulerende middelen en voeding. Met een zogenaamd eliminatiedieet kan zeer veel bereikt worden.
  3. Verder is het heel belangrijk om een goed evenwicht te creëren tussen verstand en gevoel en emoties goed te verwerken, anders zetten deze zich om in stress in het lichaam. Stress heeft invloed op het vrijmaken van biogene aminen, zoals histamine en serotonine. Hierdoor wordt meer adrenaline geproduceerd, waardoor er stress en een vecht- of vluchtgedrag ontstaat. Stress en een teveel aan adrenaline putten het lichaam uit, met als gevolg chronische vermoeidheid.

Hoe ontstaat een serotonine tekort?

De oorsprong van een tekort aan serotonine ligt vaak al bij een erfelijke aanleg en wel een
intolerantie voor de biogene aminen. Door invloed van individuele leef- en eetgewoonten
kan het serotonine- en histaminegehalte steeds veranderen.

Verkeerde voeding en leefstijl kunnen voor een tekort aan serotonine zorgen. Je hebt voldoende eiwitten nodig om serotonine aan te kunnen maken. Het proces loopt als volgt:

  1. Uit de voeding worden eiwitten gehaald.
  2. Eiwitten worden afgebroken tot aminozuren
  3. 5-HTP wordt uit het aminozuur tryptofaan gemaakt
  4. 5-HTP wordt in de hersenen én in de lever omgezet in serotonine

In dit proces kan het op verschillende stadia fout gaan:

  • In de maag waar de eiwitten met behulp van enzymen worden afgebroken tot aminozuren. Deze enzymen worden aangeleverd door de alvleesklier en de dunne darm.
  • De opname van de aminozuren in het bloed, dit gebeurt door de wand van de dunne darm. Is deze beschadigd dan worden voedingsstoffen niet goed opgenomen.
  • In de omzetting van tryptofaan naar 5-HTP, zowel in de lever als in de hersenen
  • In de omzetting van 5-HTP naar serotonine

Hoe ontstaat het serotoninesyndroom?

Mogelijke veroorzakers of uitlokkers
De volgende middelen verhogen het serotoninegehalte:

  • bepaalde antidepressiva waaronder clomipramine ofwel Anafranil
  • tranquillizers zoals Rohypnol en Lexatonil
  • medicijnen zoals tramadol, morfine
  • L-tryptofaan
  • lithium
  • cocaïne
  • sint-janskruid
  • voeding rijk aan biogene aminen waartoe serotonine en histamine behoren
  • biogene aminen-liberators
  • tabak.
  • alcohol remt ook het enzym mono-amino-oxidase (MAO), waardoor een slechte
    detoxificatie van de biogene aminen ontstaat. Hierdoor blijven te veel gifstoffen achter in
    het lichaam.

Conclusie:

Een tekort aan serotonine is niet goed en een teveel ook niet. Balans is zoals altijd het sleutelwoord. Het is moeilijk om precies de oorzaak te achterhalen van een tekort aan serotonine omdat het er in verschillende stadia iets fout kan gaan. Veel mensen hebben een tekort door een verkeerde voeding en leefstijl, serotonine is voor meer dan 90% actief in de het maag-darmkanaal en het bloed en maar 2% in de hersenen. Belangrijk is dus het maag-darmkanaal te herstellen en het bloed te zuiveren. De lever speelt hierbij ook een belangrijk rol.

Een voorbeeld van een voedingspatroon met een tekort aan serotonine:

Hoge suiker consumptie, bewerkte voeding, te weinig groenten, te weinig eiwitten, tekort aan: B1, B3, B6, foliumzuur en magnesium.

Factoren: Stress

Een voorbeeld van een voedingspatroon met een teveel aan serotonine:

Een dieet rijk aan: Sojaproducten, Kip, Amandelen, Pinda’s, Zonnebloempitten, Bananen, Pompoenpitten, Zilvervliesrijst.

Verhouding eiwitten-koolhydraten-groenten uit balans.

Factoren: Oestrogeendominantie

 

Bronnen:

  • Didy www.levendvoedsel.nl
  • Erik Mulder : hyperserotonemie en autisme http:www.pdd-nos.nl/columns/2006col/col_dec_06.html
  • Huibers, Jaap: Voedsel, oorzaak van lichamelijke en psychische ontregeling. Over biogene
    aminen in ons dagelijks voedsel, Ankertjesserie nr. 129 (helaas niet meer verkrijgbaar in de
    boekhandel)
  • Pfeiffer, Carl. C.: Nutrition and mental illness, vertaling: Voeding en psyche (alleen Engelse
    versie verkrijgbaar in de boekhandel)
  • Smith, T.A.: Food Chemistry, 6, 169-200, Amines in food, 1981
  • https://www.henw.org/archief/volledig/id425-serotonine-anders-bekeken.html
  • http://www.orthokennis.nl/nutrienten/5-HTP

CBD olie bij histamineintolerantie

Sinds twee maanden heb ik cannabis olie in huis en gebruik ik het tijdens mijn hormonale dagen waarop ik vatbaar ben voor migraine. Bij mij ontstaat er migraine bij de ovulatie en menstruatie, als mijn oestrogeen daalt en de serotonine het niet op kan vangen. Doordat ik ook histamine intolerantie heb is mijn emmer, op de dagen dat mijn hormoonspiegel ineens zo daalt, heel snel vol. Vaak heb ik dan migraine, er zijn ook ovulaties en menstruaties waar ik geen migraine heb, dan heb ik me keurig aan mijn dieet gehouden. Iedere dag mijn supplementen genomen, iedere ochtend mijn vers groentesap met gember en toegevoegde chlorella en spirulina, geen gluten, veel groenten en geen suiker. Maar eerlijk gezegd ben ik de laatste twee jaar een beetje aan het schipperen, de ene maand lukt het me om me aan mijn dieet te houden, de andere keer laat ik me gaan. En sinds ik weer een paar dagen per week in de keuken werk van een restaurant, laat ik me vaker gaan dan ik zou willen. Want ja, dingen moeten ook geproefd worden..

cannabis-indica-blad-400x400

Dus als ik dan ovuleer en ik voel mijn hoofd gaan prikkelen, neem ik wat druppels olie. Van deze olie wordt je niet high want er zit geen THC in, dit is de stof die je high maakt, het is enkel de olie van cannabis: CBD. Een medicinale olie. Ik neem dan een paar keer per dag druppels en vaak helpt dit voldoende om een aanval te verdrijven. Neem ik het echter te laat dan kan ik het wel vergeten.

Ik heb lang getwijfeld of ik deze kennis met jullie wilde delen omdat ik vind dat je met de juiste voeding en leefstijl je gezondheid zo kunt verbeteren dat klachten verdwijnen, bij mij dus de migraine. En ik zou niet het goede voorbeeld geven als ik zeg: “Weet je, laat maar zitten al die dieet-aanpassingen, al dat bewegen, de meditatie, neem gewoon wat CBD olie.”

Zo is het dus niet. Ik eet over het algemeen paleo en drink mijn sapjes, maar op de momenten dat de stress te hoog is. Bijvoorbeeld als ik ovuleer en ook een kookworkshop geef en nog andere dingen aan mijn hoofd heb, dan is de kans groot dat mijn histamine emmer vet overloopt. Voor zulke momenten ben ik blij dat ik dan de olie heb, al word ik er wel wat suf van. Ik ben dan echt helemaal niets gewend, drink zelfs geen koffie.

De reden dat ik het nu toch met jullie over CBD olie wil hebben is door het artikel van Yasmina Ykelenstam, zij plaatste onlangs een artikel waarin zij haarfijn uitlegde hoe CBD olie werkt bij histamine intolerantie. Ik wist dat het bij mij hielp, al is het niet altijd, maar nu ik weet hoe het precies werkt in je lichaam bij histamine intolerantie wil ik jullie niet onthouden.

Cannabinoïden schijnen allergieën en huidziekten als uitslag en eczeem onder controle te kunnen houden. Het stimuleert de cannabinoid receptor (CB1) in je hersenen, hierdoor worden de mestcellen minder actief.

Er is een onderzoek gedaan bij cavia’s waar de cavia’s rauw eiwit te eten kregen, dit is een mestcel trigger en histamine vrijmaker. Door het geven van cannabis, werd voorkomen dat mestceldegranulatie plaatsvond en kwam er geen histamine ontstekingsreactie in de bloedbaan. Het onnodig vrijkomen van mestcellen gebeurt niet alleen bij histamine intolerantie, maar ook bij astma, artritis, prikkelbare darm syndroom (PDS) en andere ontstekingsziekten.

Let wel op: cannabis, een wietplant is een plant met pollen, als je hooikoorts hebt of een pollenallergie dan kan het zijn dat je wietolie niet kunt verdragen.

Overleg altijd eerst met je huisarts als je iets nieuws wilt proberen.

Nachtschaden, goed of slecht?

Bij nachtschaden denken de meeste mensen aan paprika, tomaat, aardappel en aubergine. Sommige mensen denken ook aan courgette, omdat deze veel met de andere genoemde groenten gegeten wordt. maar courgette is familie van de komkommer en geen nachtschade.

Maar wist je dat er meer nachtschade groenten en ook fruit zijn?

Nachtschaden (Solanceae) kun je herkennen aan de bloemvorm en aan de manier waarop de zaden in de bloemen zitten.

zwarte-nachtschade

Er zijn wel meer dan 2000 soorten nachtschaden! Het grootste gedeelte van deze planten zijn giftig. Zelfs tabak is een nachtschade. Het is niet zo giftig als de andere giftige soorten maar het is wel aangetoond dat het hart en bloedsomloop problemen veroorzaakt. Je wilt het groen van aardappelen ook niet opeten of roken, waarom dan wel tabaksbladeren roken?  

Naast groenten zijn er ook bessen in de nachtschadefamilie: gojibessen en kruisbessen, deze vind je ook in supplementen.

Dit zijn de meest bekende eetbare nachtschades:Paprika, Chili peper, Tomaat, Wonderbes, Bosbes, Litchitomaat, Aardappelen, Tomatillos, Kruisbessen, Gojibessen.

Wel of niet goed?

Wat voor de één goed is is voor de ander niet zo goed. Laten we eerst van start gaan met goede berichten over nachtschades. Zo lees je dan dat vrouw met overgewicht en obesitas veel baat hebben bij het eten van tomaten en ontstekingen verminderen en in een ander artikel staat dat je er direct maag of darmkramp van kan krijgen en er juist ontstekingen ontstaan.  Deze verschillende berichten ontstaan doordat er verschillende onderzoeken worden gedaan op verschillende grondstoffen. Zo is lycopeen ontstekingsremmend en in tomaten zit veel lycopeen.

Zo schijnen nachtschaden ook goed te zijn bij het verlagen van het risico op de ziekte van Parkinson, hier werd gekeken naar de nicotine in nachtschades, vooral chilipepers bevatten veel nicotine, hierdoor verminderde bij mensen die niet rookten of niet langer dan 10 jaar rookten het risico met 19%. Capsaicine, een andere stof in chilipepers heeft een ontstekingsremmende werking.

Voor zover de goede kant van nachtschades

Dan nu de andere stoffen die niet gunstig zijn. Tomatine, solanine, chacocine en toch ook weer nicotine zijn schadelijke neurotoxines (gifstoffen) die ook wel glycoalkaloïden (GA) worden genoemd. Deze stoffen kunnen een verlammende werking op het zenuwstelsel of een dempend effect op de hersenboodschappers (neurotransmitters) hebben.

De meest voorkomende klachten zijn acute ontstekingen, darmproblemen, vermoeidheid, uitputting, misselijkheid en PMS, maar ook darmontstekingen, fybromyalgie en gewrichtsklachten zoals artritis. Allergische klachten zoals (plotselinge) huiduitslag, jeuk, zwelling en eczeem worden ook vaak gezien bij het eten van de nachtschade familie.

Schil je aardappel

Ja, ik weet het, aardappels met schil zijn lekkerder en de voedingsstoffen worden beter bewaard. Maar wat ook beter bewaard wordt zijn de glycoalkaloïden, de neurotoxinen, deze verhogen zelfs nog als aardappels worden gefrituurd. Dus wil je perse aardappels eten, dan toch liever geschild, zeker als je klachten hebt.

De vraag blijft: Zijn nachtschaden nu goed of slecht?

Dat ligt eraan. Als je heel gevarieerd eet, dus niet iedere dag aardappels en tomaten, kun je best nachtschades eten. Zoals met alles geldt: met mate en varieer zo veel mogelijk. Heb je echter een van de bovengenoemde klachten, probeer dan de nachtschades zoveel mogelijk te vermijden.

Nachtschade intolerantie

En dan heb je ook nog de intolerantie voor nachtschades. Deze komt vaker voor bij mensen die ook andere voedingsintoleranties hebben.  Heb je klachten als boven beschreven, probeer dan eens een maand lang geen nachtschades te eten en kijk hoe je lichaam reageert. Merk je dan je darmen rustiger worden? Als je een maand stopt met het eten van nachtschades weet je ook wel klachten het veroorzaakt en kun je beslissen of je ze uit je dieet schrapt of niet.

Nachtschaden Paleo?

Nachtschaden groeien van origine niet in ons koude kikkerlandje. Wil je eten zoals de oermens in Nederland, dan zijn nachtschaden niet paleo. Maar woon je bijvoorbeeld in zuid-Amerika, dan weer wel. Met andere woorden: Bekijk zelf of je ze wel of niet eet. Jij weet of je gezondheidsklachten hebt. Twijfel je hierover en wil je je eetgewoonten aanpassen dan kun je natuurlijk altijd een afspraak maken, ik kijk dan met jou naar jouw gezondheidsgeschiedenis, je huidige gezondheid en klachten en naar wat voor jou goede voeding is.

Bronnen:

www.natuurdietisten.nl

http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/23661325